صرافی آنلاین رمزارز
صرافی کامکس٫ خریدوفروش ارزدیجیتال٫

ICO (عرضه اولیه) چیست؟

ICO چیست؟

عرضه اولیه سکه (یا ICO) روشی برای جمع آوری سرمایه برای پروژهای رمزارز است و تیم های توسعه و مالکان از این طریق اقدام به جمع آوری سرمایه از علاقه مندان اولیه میکنند. در یک ICO، تیم‌ها توکن‌های مبتنی بر بلاک چین را برای فروش به حامیان اولیه تولید می‌کنند. این موضوع ، به عنوان یک مرحله از تأمین مالی جمعی عمل می کند – کاربران توکن هایی را دریافت می کنند که می توانند از آنها استفاده کنند (چه بلافاصله یا در آینده) و پروژه برای تأمین بودجه توسعه پول دریافت می کند. این عمل در سال 2014 زمانی که برای تأمین مالی توسعه اتریوم مورد استفاده قرار گرفت، رایج شد. از آن زمان، صدها شرکت سرمایه گذاری (مخصوصاً در دوره رونق سال 2017) از این روش استفاده کردند و البته میزان موفقیت آنها متفاوت بود.

در مقابل عرضه اولیه ، روش دیگری وجود دارد بنام پیشنهاد عمومی اولیه (IPO) . اما به نظر می رسد، این دو اساساً روش های بسیار متفاوتی برای کسب بودجه هستند.

IPO ها معمولاً برای مشاغل تأسیس شده اعمال می شوند که در آن مالکان بخش جزعی از سهام مالکیت شرکت خود را به عنوان راهی برای جمع آوری سرمایه می فروشند. در مقابل، ICOها به عنوان مکانیزمی برای جمع‌آوری سرمایه استفاده می‌شوند که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا برای پروژه خود در مراحل اولیه سرمایه‌گذاری کنند. زمانی که سرمایه گذاران ICO توکن خریداری می کنند، هیچ مالکیتی در شرکت نمی خرند بلکه فقط بخشی از محصول آن شرکت را خریداری میکنند .

ICO ها می توانند جایگزین مناسبی برای تامین مالی سنتی برای استارت آپ ها در حوضه فناوری باشند. اغلب، تازه واردها برای تأمین سرمایه، بدون اینکه محصولی را تولید کرده باشند ، تلاش می کنند.شرکت‌های مستقر در بلاک چین، به ندرت در پروژه‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که ارزش آن فقط روی یک کاغذ سفید باشند. علاوه بر این، فقدان مقررات ارزهای دیجیتال، بسیاری را از فکر کردن به استارت‌آپ‌های بلاک چین باز می‌دارد و این موضوع را پر ریسک میدانند.

با این حال، ICO فقط توسط استارت آپ های جدید استفاده نمی شود. شرکت‌های مستقر گاهی اوقات یک ICO معکوس را راه‌اندازی می‌کنند که از نظر عملکردی بسیار شبیه به یک ICO معمولی است. در این حالت، یک کسب و کار قبلاً یک محصول یا خدمات دارد و یک توکن برای تمرکززدایی اکوسیستم خود صادر می کند. از طرف دیگر، آنها ممکن است میزبان یک ICO باشند تا طیف گسترده‌تری از سرمایه‌گذاران را شامل شود و برای یک محصول جدید مبتنی بر بلاک چین، سرمایه را افزایش دهند.

ICO در مقابل IEO (پیشنهادات اولیه تبادل)

“پیشنهادات اولیه سکه” و “پیشنهادات مبادله اولیه” از بسیاری جهات مشابه هستند. تفاوت اصلی این است که یک IEO صرفاً توسط تیم پروژه میزبانی نمی شود، بلکه در کنار یک صرافی ارز دیجیتال میزبانی می شود.

صرافی با این تیم همکاری می کند تا به کاربران خود اجازه دهد تا توکن ها را مستقیماً در پلتفرم خود خریداری کنند. این می تواند برای همه طرف های درگیر مفید باشد. هنگامی که یک صرافی معتبر از یک IEO پشتیبانی می کند، کاربران می توانند انتظار داشته باشند که پروژه به شدت ممیزی شده باشد. تیم پشت IEO از افزایش توجه جامعه سود می برد و صرافی از مبادله و موفقیت آن توکن از موفقیت سود می برد.

ICOها در مقابل STOها (پیشنهادات توکن امنیتی)

پیشنهادات توکن امنیتی زمانی به عنوان “ICO های جدید” شناخته می شدند. از نقطه نظر فن آوری، آنها یکسان هستند توکن ها به همان شیوه ایجاد و توزیع می شوند. اما از جنبه حقوقی، آنها کاملاً متفاوت هستند.

به دلیل برخی ابهامات قانونی، هیچ اتفاق نظری در مورد اینکه تنظیم کننده ها چگونه باید ICO ها را واجد شرایط کنند، وجود ندارد (در ادامه با جزئیات بیشتر بحث شده است). در نتیجه، صنعت کریپتو هنوز هیچ مقررات معنی‌داری را مشاهده نکرده است .برخی از شرکت ها تصمیم می گیرند که مسیر STO را به عنوان راهی برای ارائه سهام در قالب توکن ها انتخاب کنند. همچنین، این موضوع می تواند به آنها کمک کند تا از هرگونه ابهام و عدم اطمینان دوری کنند. ناشر پیشنهاد خود را به عنوان عرضه اوراق بهادار در ارگان دولتی مربوطه ثبت می کند که با آنها رفتاری مشابه با اوراق بهادار سنتی دارد.

ICO چگونه کار می کند؟

یک ICO می تواند اشکال مختلفی داشته باشد. گاهی اوقات، تیمی که آن را میزبانی می کند، یک بلاکچین کاربردی خواهد داشت که در ماه ها و سال های آینده به توسعه آن ادامه خواهند داد. در این صورت، کاربران می توانند توکن هایی را خریداری کنند که به آدرس آنها در ولت شان ارسال می شود. 

از طرف دیگر، ممکن است بلاک چین راه اندازی نشده باشد، در این صورت توکن ها بر روی یک توکن ثابت (مانند اتریوم) صادر می شوند. هنگامی که زنجیره جدید فعال شد، دارندگان می توانند توکن های خود را با توکن های تازه صادر شده در بالای آن تعویض کنند.با این حال، رایج‌ترین روش، برای صدور توکن‌ها در بلاکچین استفاده از قرارداد هوشمند است. باز هم، این کار عمدتاً بر روی شبکه اتریوم انجام می شود – بسیاری از برنامه ها از استاندارد توکن 

ERC-20 استفاده می کنند. اگرچه همه آنها از ICO ها سرچشمه نمی گیرند، ولی تخمین زده می شود که امروزه بیش از 200000 توکن مختلف اتریوم وجود دارد.

علاوه بر اتریوم، زنجیره‌های دیگری نیز وجود دارد که می‌توان از آنها استفاده کرد – Waves، NEO، NEM یا Stellar نمونه‌های محبوبی هستند. با توجه به انعطاف‌پذیری این پروتکل‌ها، بسیاری از سازمان‌ها برنامه‌ای برای مهاجرت ندارند، اما در عوض تصمیم می‌گیرند بر پایه‌های موجود بنا کنند. این رویکرد به آن‌ها اجازه می‌دهد تا از اثرات شبکه یک اکوسیستم تثبیت‌شده بهره ببرند و به توسعه‌دهندگان امکان دسترسی به ابزارهایی را می‌دهد که قبلاً تست و آزمایش شده‌اند.

یک ICO زودتر از موعد اعلام می شود و معمولا قوانینی را برای نحوه اجرای آن مشخص می کنند. ممکن است یک بازه زمانی را مشخص کنند و یا اینکه محدودیت در مقدار خرید لحاظ شود، و برای تعداد توکن‌هایی که قرار است فروخته شوند، سقف تعیین شود و یا هر دو را ترکیب کنند. همچنین ممکن است یک لیست سفید وجود داشته باشد که شرکت کنندگان باید از قبل در آن ثبت نام کنند و یا احراز هویت کنند. 

سپس کاربران وجوه خود را به یک آدرس مشخص ارسال می کنند – به طور کلی، بیت کوین و اتریوم به دلیل محبوبیت آنها پذیرفته می شوند. خریداران یا یک آدرس جدید برای دریافت توکن ها ارائه می دهند یا توکن ها به طور خودکار به آدرسی که پرداخت از آنجا انجام شده ارسال می شود.

چه کسی می تواند یک ICO راه اندازی کند؟

فناوری ایجاد و توزیع توکن ها به طور گسترده در دسترس است. اما در عمل، ملاحظات قانونی زیادی وجود دارد که باید قبل از برگزاری ICO در نظر گرفته شود. 

به طور کلی، فضای ارزهای دیجیتال فاقد دستورالعمل‌های نظارتی است و برخی از سوالات مهم هنوز پاسخ داده نشده است. برخی از کشورها راه اندازی ICO ها را به طور کامل ممنوع می کنند، اما حتی حو

زه های قضایی که دوستدار رمزنگاری هستند هم هنوز قوانین شفافی را ارائه نکرده اند. بنابراین ضروری است که قوانین کشور خود را قبل از بررسی کنید و از ملاحظات قانونی و مقررات حاکم بر ICO اطلاعات کسب کنید.

مقررات مربوط به ICOها چیست؟

دادن یک پاسخ یکسان برای همه دشوار است زیرا متغیرهای زیادی برای در نظر گرفتن وجود دارد. مقررات قضایی از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، و هر پروژه هم احتمالاً تفاوت و شرایط خاص خود را دارد که ممکن است بر دیدگاه نهادهای دولتی به آن تأثیر بگذارد. 

لازم به ذکر است که عدم وجود مقررات در برخی کشورها یک مجوز رایگان برای تامین مالی یک پروژه از طریق ICO نیست. بنابراین مهم است که قبل از انتخاب این شکل از تامین مالی جمعی، از مشاوره حقوقی حرفه ای استفاده کنید. در موارد متعددی، تنظیم‌کننده‌ها تیم‌هایی را که در مواردی که بعداً به عنوان عرضه اوراق بهادار تلقی می‌شوند، دستگیر و ، تحریم کرده‌اند. اگر مقامات تشخیص دهند که نشانه ای به عنوان اوراق بهادار است، ناشر باید از اقدامات دقیقی که در مورد دارایی های سنتی در این طبقه اعمال می شود، پیروی کند. در این زمینه، کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) بینش خوبی ارائه کرده است.

به طور کلی، توسعه مقررات در فضای بلاک چین آهسته پیش میرود ، با این حال، نهادهای دولتی متعددی در خصوص نحوه اجرای فناوری بلاک چین و ارزهای دیجیتال در حال بحث و تبادل نظرهستند .

اگرچه بسیاری از علاقه مندان به بلاک چین نسبت به نفوذ احتمالی دولت (که ممکن است مانع توسعه شود) محتاط هستند، اکثر آنها نیاز به حمایت از سرمایه گذاران را تشخیص داده اند و برای توسعه کسب و کارشان لازم میدانند. 

برخلاف مدل های مالی سنتی، توانایی هر کسی در سراسر جهان برای حضور در این قبیل روش ها ، چالش‌های مهمی را به همراه دارد.

خطرات ICO ها چیست؟

چشم انداز یک توکن جدید که بازدهی کلان را اعطا کند، جذاب است. اما همه توکن ها یکسان ایجاد نمی شوند. مانند هر سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال، هیچ تضمینی وجود ندارد که بازده سرمایه گذاری (ROI) مثبتی داشته باشد .تعیین اینکه آیا یک پروژه قابل دوام است یا خیر دشوار است، زیرا عوامل زیادی برای ارزیابی وجود دارد. سرمایه گذاران بالقوه باید بررسی های لازم را انجام دهند و تحقیقات گسترده ای در مورد توکن هایی که در نظر دارند، انجام دهند. این فرآیند باید شامل یک تحلیل بنیادی کامل باشد. در زیر لیستی از چند سوال برای پرسیدن وجود دارد، اما به هیچ وجه جامع نیست:

  • آیا این مفهوم در این کشور قابل اجرا است؟ و چه مشکلی را حل می کند؟
  • عرضه چگونه تخصیص می یابد؟
  • آیا پروژه به بلاک چین/توکن نیاز دارد یا می توان آن را بدون آن انجام داد؟
  • آیا تیم مالکان و توسعه معتبر هستند؟ آیا آنها مهارت هایی برای اجرای پروژه دارند؟

مهمترین قانون همان قانون مدیریت ریسکو مدیریت مالی است . په مقدار از سرمایه را میتوان از دست داد؟

همان مقدار را سرمایه گزاری کنید و بیش از آن سرمایه گذاری نکنید. بازارهای ارزهای دیجیتال به طرز باورنکردنی بی ثبات هستند و این خطر بزرگ وجود دارد که ارزش دارایی های شما در مدت کوتاهی به شدت کاهش یابد.

ایده آخــر

پیشنهادات اولیه سکه به عنوان ابزاری برای پروژه ها در مراحل اولیه برای کسب بودجه بسیار موثر بوده است. پس از موفقیت عرضه اولیه سکه اتریوم در سال 2014، بسیاری از سازمان ها توانستند برای توسعه پروتکل ها و اکوسیستم های جدید سرمایه کسب کنند.

با این حال، خریداران باید از آنچه در آن سرمایه گذاری می کنند آگاه باشند. هیچ بازده تضمینی وجود ندارد. با توجه به نوپا بودن فضای ارزهای دیجیتال، چنین سرمایه‌گذاری‌هایی بسیار پرخطر هستند، و اگر پروژه نتواند محصولی قابل دوام ارائه دهد، محافظت کمی وجود دارد.

ممکن است شما دوست داشته باشید