صرافی آنلاین رمزارز
صرافی کامکس٫ خریدوفروش ارزدیجیتال٫

اتریوم (ETHEREUM) چیست؟

فصل ها

  1. اصول اتریوم
  2. اتر از کجا می آید؟
  3. شروع کار با اتریوم
  4. مقیاس پذیری، ETH 2.0 و آینده اتریوم
  5. اتریوم و امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)
  6. شرکت در شبکه اتریوم

فصل 1 – مبانی اتریوم

فهرست

اتریوم چیست؟

اتریوم یک پلتفرم محاسباتی غیرمتمرکز است. شما می توانید آن را مانند یک لپ تاپ یا رایانه شخصی در نظر بگیرید، اما روی یک دستگاه اجرا نمی شود. در عوض، به طور همزمان روی هزاران دستگاه در سراسر جهان کار می کند، به این معنی که مالکی ندارد.اتریوم مانند 

بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال به شما امکان انتقال پول دیجیتال را می دهد. با این حال، توانایی بسیار بیشتری را دارد – می توانید کد خود را مستقر کنید و با برنامه های ایجاد شده توسط سایر کاربران تعامل کنید. از آنجایی که بسیار انعطاف پذیر است، انواع برنامه های پیچیده را می توان در اتریوم راه اندازی کرد.

به بیان ساده، ایده اصلی پشت اتریوم این است که توسعه دهندگان می توانند کدی را ایجاد و راه اندازی کنند که به جای وجود روی یک سرور متمرکز، در یک شبکه توزیع شده اجرا شود. این بدان معناست که از نظر تئوری، این برنامه‌ها را نمی‌توان خاموش یا سانسور کرد.

تفاوت بین اتریوم و اتر (ETH) چیست؟

ممکن است غیرواقعی باشد، اما واحدهای مورد استفاده در اتریوم اتریوم یا 

اتریوم نامیده نمی‌شوند . اتریوم خود پروتکل است، اما ارزی که آن را قدرت می‌دهد به سادگی اتر (یا ETH) شناخته می‌شود.

جهش سکه های اتر

چه چیزی اتریوم را ارزشمند می کند؟

ما به این ایده اشاره کردیم که اتریوم می تواند کد را در یک سیستم توزیع شده اجرا کند. به این ترتیب، برنامه ها نمی توانند توسط طرف های خارجی دستکاری شوند. آنها به پایگاه داده اتریوم (یعنی 

بلاک چین ) اضافه می شوند و می توانند طوری برنامه ریزی شوند که کد قابل ویرایش نباشد. علاوه بر این، پایگاه داده برای همه قابل مشاهده است، بنابراین کاربران می توانند کد را قبل از تعامل با آن بررسی کنند.این بدان معناست که هر کسی، در هر مکانی، می تواند برنامه هایی را راه اندازی کند که نمی توانند آفلاین شوند. جالب‌تر اینکه از آنجایی که واحد اصلی آن – اتر – ارزش را ذخیره می‌کند، این برنامه‌ها می‌توانند شرایطی را برای نحوه انتقال ارزش تعیین کنند. ما به برنامه هایی که برنامه ها را تشکیل می دهند 

قراردادهای هوشمند می گوییم . در بیشتر موارد، می توان آنها را بدون دخالت انسان تنظیم کرد.

قابل درک است که ایده “پول قابل برنامه ریزی” کاربران، توسعه دهندگان و مشاغل در سراسر جهان را مجذوب خود کرده است.

همین الان به آخرین قیمت اتر نگاهی بیندازید.

بلاک چین چیست؟

بلاک چین در قلب اتریوم قرار دارد – این پایگاه داده ای است که اطلاعات استفاده شده توسط پروتکل را در خود نگه می دارد. اگر مقاله ما را خوانده باشید 

بیت کوین چیست؟ ، شما یک درک اساسی از 

نحوه عملکرد یک بلاک چین خواهید داشت . بلاک چین اتریوم مشابه بیت کوین است، اگرچه داده هایی که ذخیره می کند – و نحوه ذخیره آن – متفاوت است.این کمک می کند که بلاک چین اتریوم را کتابی بدانیم که دائماً صفحاتی را به آن اضافه می کنید. هر صفحه یک 

بلوک نامیده می شود و با اطلاعات مربوط به تراکنش ها پر می شود. هنگامی که می خواهیم صفحه جدیدی اضافه کنیم، باید یک مقدار خاص در بالای صفحه قرار دهیم. این مقدار باید به هر کسی اجازه دهد که ببیند صفحه جدید 

بعد از صفحه قبلی اضافه شده است، نه اینکه به طور تصادفی در کتاب درج شده باشد.در اصل، کمی شبیه شماره صفحه ای است که به صفحه قبلی اشاره می کند. با مشاهده صفحه جدید می توان با اطمینان گفت که از صفحه قبلی پیروی می کند. برای این کار از فرآیندی به نام 

هش کردن استفاده می کنیم . هش کردن بخشی از داده را می گیرد – در این مورد، همه چیز در صفحه ما – و یک شناسه منحصر به فرد ( 

هش ما ) را برمی گرداند. احتمال اینکه دو قطعه داده یک هش را به ما بدهند به طور نجومی کم است. این نیز یک فرآیند یک طرفه است: شما به راحتی می توانید یک هش را محاسبه کنید، اما عملا غیرممکن است که هش را معکوس کنید تا اطلاعات مورد استفاده برای ایجاد آن را بدست آورید. در فصل بعدی به این خواهیم پرداخت که چرا این برای استخراج مهم است.

اکنون، ما مکانیزمی داریم که صفحات خود را به ترتیب صحیح به یکدیگر پیوند دهیم. هر گونه تلاش برای تغییر ترتیب یا حذف صفحات، آشکار می کند که کتاب ما دستکاری شده است. آیا می خواهید در مورد بلاک چین بیشتر بدانید؟ حتماً راهنمای 

مبتدیان ما در مورد فناوری بلاک چین را بررسی کنید.

اتریوم در مقابل بیت کوین – چه تفاوتی دارد؟

بیت کوین برای ایجاد یک سیستم نقدی دیجیتال جهانی به فناوری بلاک چین و انگیزه های مالی متکی است. چند نوآوری کلیدی را معرفی کرده است که امکان هماهنگی کاربران در سراسر جهان را بدون نیاز به یک حزب مرکزی فراهم می کند. بیت کوین با اجرای یک برنامه بر روی رایانه خود، به کاربران امکان داد تا در مورد وضعیت پایگاه داده مالی در یک محیط غیرمتمرکز و غیر قابل اعتماد به توافق برسند.بیت کوین اغلب به عنوان یک بلاک چین 

نسل اول شناخته می شود. این به عنوان یک سیستم بیش از حد پیچیده ایجاد نشده است، و این یک نقطه قوت در مورد امنیت است. برای اولویت بندی امنیت در لایه پایه خود، عمداً انعطاف ناپذیر نگه داشته شده است. در واقع، زبان قرارداد هوشمند در بیت‌کوین بسیار محدود است و برنامه‌های خارج از تراکنش‌ها را به خوبی در خود جای نمی‌دهد.در مقابل، نسل دوم بلاک چین ها توانایی بیشتری دارند. علاوه بر تراکنش‌های مالی، این پلتفرم‌ها درجه بیشتری از قابلیت برنامه‌ریزی را فراهم می‌کنند. اتریوم آزادی بسیار بیشتری را برای توسعه دهندگان فراهم می کند تا کد خود را آزمایش کنند و آنچه را که ما 

برنامه های غیرمتمرکز (DApps) می نامیم ایجاد کنند.

اتریوم اولین موج نسل دوم بلاک چین بود و تا به امروز برجسته ترین آن باقی مانده است. شباهت هایی به بیت کوین دارد و می تواند بسیاری از عملکردهای مشابه را انجام دهد. اما در زیر کاپوت این دو بسیار متفاوت هستند و هر کدام مزایای خاص خود را نسبت به دیگری دارند.

اتریوم چگونه کار می کند؟

ما می توانیم اتریوم را به عنوان یک 

ماشین حالت تعریف کنیم . همه اینها به این معنی است که در هر زمان، شما یک 

عکس فوری از تمام مانده حساب ها و قراردادهای هوشمند به شکل فعلی دارید. برخی اقدامات باعث به‌روزرسانی وضعیت می‌شوند، به این معنی که همه گره‌ها عکس فوری خود را به‌روزرسانی می‌کنند تا تغییر را منعکس کنند.

برگه تراکنش که ارین 5 eth را به آلیس ارسال می کند.

انتقال در وضعیت اتریوم.

قراردادهای هوشمندی که بر روی اتریوم اجرا می‌شوند توسط تراکنش‌ها (اعم از کاربران یا سایر قراردادها) ایجاد می‌شوند. هنگامی که یک کاربر یک تراکنش را به یک قرارداد ارسال می کند، هر گره در شبکه کد قرارداد را اجرا می کند و خروجی را ثبت می کند. این کار را با استفاده از 

ماشین مجازی اتریوم (EVM) انجام می‌دهد، که قراردادهای هوشمند را به دستورالعمل‌هایی تبدیل می‌کند که رایانه می‌تواند بخواند.برای به روز رسانی حالت، مکانیزم خاصی به نام 

استخراج (در حال حاضر) استفاده می شود. استخراج با الگوریتم 

Proof of Work انجام می شود، بسیار شبیه به بیت کوین. به زودی به عمق بیشتری در این مورد خواهیم پرداخت.

قرارداد هوشمند چیست؟

قرارداد 

هوشمند فقط کد است. کد نه هوشمند است و نه قراردادی به معنای سنتی. اما ما آن را هوشمند می نامیم زیرا خود را تحت شرایط خاصی اجرا می کند و می تواند به عنوان یک قرارداد در نظر گرفته شود که توافقات بین طرفین را اجرا می کند.

می توان به نیک سابو، دانشمند کامپیوتر، این ایده را که در اواخر دهه 1990 ارائه کرد، نسبت داد. او از مثال یک ماشین فروش خودکار برای توضیح این مفهوم استفاده کرد و اظهار داشت که می توان آن را پیشروی قرارداد هوشمند مدرن دانست. در مورد یک دستگاه فروش خودکار، یک قرارداد ساده در حال اجرا است. کاربران سکه ها را وارد می کنند و در ازای آن، دستگاه محصولی را که آنها انتخاب می کنند توزیع می کند.یک قرارداد هوشمند این نوع منطق را در یک محیط دیجیتال اعمال می کند. می توانید چیزی ساده را در کد مشخص کنید مانند 

بازگشت “Hello, World!” هنگامی که دو اتر به این قرارداد ارسال می شود.

سلام قرارداد جهانی

در اتریوم، توسعه‌دهنده این را کدنویسی می‌کند تا بعداً توسط EVM خوانده شود. سپس با ارسال آن به آدرس خاصی که قرارداد را ثبت می کند، منتشر می کنند. در آن مرحله، هر کسی می تواند از آن استفاده کند. و قرارداد را نمی توان حذف کرد، مگر اینکه شرطی توسط توسعه دهنده در هنگام نوشتن آن مشخص شده باشد.اکنون، قرارداد یک 

آدرس دارد. برای تعامل با آن، کاربران فقط باید 2 ETH را به آن آدرس ارسال کنند. این کد قرارداد را راه‌اندازی می‌کند – همه رایانه‌های موجود در شبکه آن را اجرا می‌کنند، می‌بینند که پرداخت به قرارداد انجام شده است و خروجی آن را ضبط می‌کنند ( 

«سلام، دنیا!» ).

موارد فوق شاید یکی از ابتدایی ترین نمونه های کارهایی باشد که می توان با اتریوم انجام داد. برنامه های پیچیده تر که بسیاری از قراردادها را به هم متصل می کنند، می توانند – و ساخته شده اند – ساخته شوند.

چه کسی اتریوم را ایجاد کرد؟

در سال 2008، یک توسعه‌دهنده ناشناس (یا گروهی از توسعه‌دهندگان) وایت پیپر 

بیت‌کوین را با نام مستعار 

ساتوشی ناکاموتو منتشر کرد. این به طور دائم چشم انداز پول دیجیتال را تغییر داد. چند سال بعد، یک برنامه نویس جوان به نام Vitalik Buterin راهی برای پیشبرد این ایده و اعمال آن در هر نوع برنامه ای پیش بینی کرد. این مفهوم در نهایت به اتریوم تبدیل شد.اتریوم توسط بوترین در سال 2013 در یک 

پست وبلاگی با عنوان 

اتریوم: قرارداد هوشمند نهایی و پلت فرم برنامه غیرمتمرکز پیشنهاد شد. او در پست خود ایده ای را برای یک بلاک چین 

کامل تورینگ توضیح داد – یک کامپیوتر غیرمتمرکز که با توجه به زمان و منابع کافی، می تواند هر برنامه ای را اجرا کند. با گذشت زمان، انواع برنامه‌هایی که می‌توان روی یک بلاک چین مستقر کرد، تنها با تخیل توسعه‌دهندگان محدود می‌شود. هدف اتریوم این است که بفهمد آیا فناوری بلاک چین کاربردهای معتبری خارج از محدودیت های طراحی عمدی 

بیت کوین دارد یا خیر .

اتر چگونه توزیع شد؟

اتریوم در سال 2015 با عرضه اولیه 72 میلیون اتر راه اندازی شد. بیش از 50 میلیون از این توکن ها در یک 

فروش توکن عمومی به نام 

عرضه اولیه سکه (ICO) توزیع شد ، که در آن کسانی که مایل به مشارکت بودند می توانستند توکن های اتر را در ازای بیت کوین یا ارز فیات خریداری کنند.

DAO چه بود و اتریوم کلاسیک چیست؟

با اتریوم، راه‌های کاملاً جدیدی برای همکاری باز از طریق 

اینترنت ممکن شده است. به عنوان مثال، DAO ها ( 

سازمان های خودمختار غیرمتمرکز ) را در نظر بگیرید که موجودیت هایی هستند که توسط کد کامپیوتری کنترل می شوند، شبیه به یک برنامه کامپیوتری.یکی از اولین و جاه طلبانه ترین تلاش ها برای چنین سازمانی “DAO” بود. این قرارداد از قراردادهای هوشمند پیچیده ای تشکیل شده بود که در بالای اتریوم اجرا می شدند و به عنوان یک صندوق سرمایه گذاری مستقل عمل می کردند. توکن‌های DAO در یک 

ICO توزیع شدند و سهام مالکیت را همراه با حق رای به دارندگان توکن دادند.

با این حال، مدت زیادی پس از راه اندازی آن، عوامل مخرب از یک آسیب پذیری سوء استفاده کردند و تقریباً یک سوم از سرمایه DAO را تخلیه کردند. شایان ذکر است که در آن زمان 14 درصد از کل عرضه اتر در DAO قفل شده بود. نیازی به گفتن نیست که این یک رویداد ویرانگر برای شبکه هنوز نوپای اتریوم بود.پس از مدتی تامل، زنجیر به 

سختی به دو زنجیره تبدیل شد. در یکی از این موارد، تراکنش‌های مخرب عملاً برای بازگرداندن وجوه «برعکس» شدند – این زنجیره همان چیزی است که اکنون به عنوان بلاک چین اتریوم شناخته می‌شود. زنجیره اصلی، که در آن این تراکنش‌ها معکوس نشدند و 

تغییر ناپذیری حفظ شد، اکنون به عنوان 

Ethereum Classic شناخته می‌شود .این رویداد به عنوان یادآوری شدید از خطرات این فناوری بود و اینکه چگونه سپردن کد مستقل با مقادیر زیادی ثروت می تواند نتیجه معکوس داشته باشد. همچنین نمونه جالبی از این است که چگونه تصمیم گیری جمعی در یک محیط باز می تواند چالش های مهمی ایجاد کند. با نادیده گرفتن آسیب‌پذیری‌های امنیتی، DAO به خوبی پتانسیل قراردادهای هوشمند را در امکان 

همکاری بدون اعتماد در مقیاس بزرگ از طریق 

اینترنت نشان داد.

فصل 2 – اتر از کجا می آید؟

فهرست

اتر جدید چگونه ایجاد می شود؟

قبلاً به طور خلاصه به استخراج معادن پرداختیم. اگر با 

بیت کوین آشنایی داشته باشید، می دانید که فرآیند ماینینگ برای 

ایمن سازی و به روز رسانی بلاک چین ضروری است. در اتریوم، همین اصل وجود دارد: برای پاداش دادن به کاربرانی که ماین می کنند (که هزینه بالایی دارد)، پروتکل به آنها اتر پاداش می دهد.

چند اتر وجود دارد؟

از فوریه 2020، 

کل عرضه اتر حدود 110 میلیون است. برخلاف 

بیت کوین ، برنامه انتشار توکن اتریوم عمداً در زمان راه اندازی تصمیم گیری نشد. بیت کوین تصمیم گرفت ارزش خود را با محدود کردن عرضه خود حفظ کند و 

به آرامی مقدار سکه های جدید را کاهش دهد . از سوی دیگر، اتریوم قصد دارد پایه‌ای برای برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps) فراهم کند. از آنجایی که مشخص نیست چه نوع برنامه انتشار نشانه ای با این هدف به بهترین شکل مطابقت دارد، این سوال همچنان باز است.

استخراج اتریوم چگونه کار می کند؟

استخراج برای امنیت شبکه بسیار مهم است. این تضمین می کند که بلاک چین می تواند به طور عادلانه به روز شود و به شبکه اجازه می دهد بدون یک تصمیم گیرنده واحد کار کند. در استخراج، زیرمجموعه‌ای از گره‌ها (با نام‌های مناسب 

ماینرها ) قدرت محاسباتی را به حل یک پازل رمزنگاری اختصاص می‌دهند.

کاری که آنها در واقع انجام می دهند، هش کردن مجموعه ای از تراکنش های معلق در کنار برخی داده های دیگر است. برای اینکه بلوک معتبر در نظر گرفته شود، هش باید کمتر از مقداری باشد که توسط پروتکل تعیین شده است. اگر موفق نشدند، می‌توانند برخی از داده‌ها را تغییر دهند و دوباره امتحان کنند.بنابراین ماینرها برای رقابت با دیگران باید بتوانند در سریع ترین زمان ممکن هش کنند – ما قدرت آنها را بر اساس 

نرخ هش اندازه گیری می کنیم . هرچه نرخ هش در شبکه بیشتر باشد، حل معما سخت تر می شود. فقط ماینرها باید راه حل واقعی را بیابند – هنگامی که مشخص شد، برای همه شرکت کنندگان دیگر آسان است که معتبر بودن آن را بررسی کنند.همانطور که می توانید تصور کنید، هش مداوم در سرعت های بالا گران است. برای تشویق ماینرها برای ایمن سازی شبکه، پاداشی دریافت می کنند. این شامل تمام کارمزدهای تراکنش های موجود در 

بلوک است. آنها همچنین اتر تازه تولید شده – 2 ETH در زمان نوشتن را دریافت می کنند.

گاز اتریوم چیست؟

به یاد داشته باشید 

سلام، جهان! قرارداد از قبل؟ این یک برنامه آسان برای اجرا بود. از نظر محاسباتی اصلاً گران نیست. اما شما فقط آن را روی رایانه شخصی خود اجرا نمی کنید، بلکه از 

همه افراد در اکوسیستم اتریوم می خواهید که آن را نیز اجرا کنند.این ما را به سؤال زیر هدایت می کند: 

وقتی ده ها هزار نفر قراردادهای پیچیده ای را اجرا می کنند چه اتفاقی می افتد؟ اگر کسی قرارداد خود را تنظیم کند تا از طریق همان کد به چرخش ادامه دهد، هر گره باید آن را به طور نامحدود اجرا کند. این فشار زیادی بر منابع وارد می کند و سیستم احتمالاً در نتیجه فرو می ریزد.خوشبختانه، اتریوم مفهوم 

گاز را برای کاهش این خطر معرفی می کند. همانطور که ماشین شما بدون سوخت نمی تواند کار کند، قراردادها نیز بدون بنزین قابل اجرا نیستند. قراردادها مقداری از گاز را تعیین می کنند که کاربران باید برای اجرای موفقیت آمیز آنها بپردازند. اگر گاز کافی نباشد، قرارداد متوقف می شود. 

در اصل، این یک مکانیسم هزینه است. همین مفهوم به تراکنش‌ها نیز تعمیم می‌یابد: ماینرها عمدتاً با انگیزه سود هستند، بنابراین ممکن است معاملات با کارمزد کمتر را نادیده بگیرند.

توجه داشته باشید که اتر و گاز یکسان نیستند. میانگین قیمت گاز در نوسان است و تا حد زیادی توسط معدنچیان تعیین می شود. وقتی تراکنش انجام می دهید، برای گاز به صورت اتریوم پرداخت می کنید. از این نظر مانند کارمزدهای 

بیت کوین است – اگر شبکه شلوغ باشد و بسیاری از کاربران سعی در انجام تراکنش داشته باشند، میانگین قیمت گاز احتمالاً افزایش خواهد یافت. برعکس، اگر فعالیت زیادی وجود نداشته باشد، کاهش می یابد.در حالی که قیمت گاز تغییر می کند، هر عملیات مقدار ثابتی گاز مورد نیاز دارد. این بدان معناست که قراردادهای پیچیده بسیار بیشتر از یک معامله ساده مصرف می کنند. به این ترتیب، 

گاز معیاری برای سنجش قدرت محاسباتی است . این تضمین می کند که سیستم بسته به استفاده آنها از منابع اتریوم، می تواند هزینه مناسبی را به کاربران ارائه دهد.قیمت گاز معمولاً کسری از اتر است. به این ترتیب، ما از یک واحد کوچکتر ( 

gwei ) برای نشان دادن آن استفاده می کنیم. یک 

gwei معادل یک میلیاردم اتر است.برای کوتاه کردن یک داستان طولانی، می‌توانید برنامه‌ای 

را اجرا کنید که برای مدت طولانی حلقه می‌زند. اما به سرعت انجام این کار برای شما بسیار گران می شود. به همین دلیل، گره‌ها در شبکه اتریوم می‌توانند اسپم را کاهش دهند.

میانگین قیمت گاز در gwei در طول زمان

میانگین قیمت گاز در gwei در طول زمان. منبع:  etherscan.io

حدود گاز و گاز

فرض کنید که آلیس در حال انجام معامله به یک قرارداد است. او متوجه می‌شود که چقدر می‌خواهد برای بنزین خرج کند (مثلاً با استفاده از 

پمپ بنزین ETH ). او ممکن است قیمت بالاتری تعیین کند تا ماینرها را تشویق کند تا تراکنش او را در اسرع وقت انجام دهند. اما او همچنین 

محدودیتی برای گاز تعیین می کند که از او محافظت می کند. ممکن است مشکلی در قرارداد پیش بیاید و باعث شود که بنزین بیشتری از آنچه او در نظر دارد مصرف کند. محدودیت گاز برای اطمینان از اینکه پس از مصرف 

x مقدار گاز، عملیات متوقف می شود، در محل قرار داده شده است. قرارداد شکست خواهد خورد، اما آلیس در نهایت بیش از آنچه در ابتدا موافقت کرده بود پرداخت نخواهد کرد.

ممکن است در ابتدا مفهومی گیج کننده به نظر برسد. نگران نباشید – می توانید قیمتی را که مایلید برای بنزین بپردازید (و محدودیت بنزین) را به صورت دستی تعیین کنید، اما اکثر کیف پول ها از آن مراقبت می کنند. به طور خلاصه، قیمت گاز تعیین می‌کند که استخراج‌کنندگان چقدر سریع تراکنش شما را انجام می‌دهند، و محدودیت گاز حداکثر مبلغی را که شما برای آن پرداخت خواهید کرد، تعیین می‌کند. 

استخراج یک بلوک اتریوم چقدر طول می کشد؟

میانگین زمانی که طول می کشد تا یک بلوک جدید به زنجیره اضافه شود بین 12-19 ثانیه است. این به احتمال زیاد زمانی که شبکه به 

Proof of Stake تغییر می‌کند، تغییر می‌کند ، که هدف آن، فعال کردن زمان بلوک‌های سریع‌تر است. اگر می‌خواهید درباره این موضوع بیشتر بدانید، 

Ethereum Casper Explained را بررسی کنید .

توکن های اتریوم چیست؟

بخش بزرگی از جذابیت اتریوم این است که کاربران می توانند دارایی های خود را در زنجیره ایجاد کنند، که می توانند مانند اتر ذخیره و منتقل شوند. قوانین حاکم بر آنها در قراردادهای هوشمند تنظیم شده است و به توسعه دهندگان این امکان را می دهد تا پارامترهای خاصی را در مورد توکن های خود تنظیم کنند. این موارد می‌تواند شامل تعداد صادر کردن، نحوه صدور آنها، قابل تقسیم بودن، تعویض شدن هرکدام 

و بسیاری موارد دیگر باشد. برجسته ترین استانداردهای فنی که اجازه ایجاد توکن در اتریوم را می دهد 

ERC-20 نام دارد – و به همین دلیل است که توکن ها به عنوان توکن های ERC-20 شناخته می شوند.

عملکرد توکن زمین بازی وسیعی را برای نوآوران برای آزمایش برنامه های کاربردی در لبه برش مالی و فناوری فراهم می کند. از انتشار توکن های یکنواخت که به عنوان ارز درون برنامه ای کار می کنند تا تولید توکن های منحصر به فرد با پشتیبانی دارایی های فیزیکی، انعطاف پذیری زیادی در طراحی وجود دارد. کاملاً ممکن است که برخی از بهترین موارد استفاده برای ایجاد توکن آسان و ساده هنوز شناخته نشده باشند. 

فصل 3 – شروع کار با اتریوم

فهرست

چگونه می توانم ETH بخرم؟

نحوه خرید ETH با کارت اعتباری/دبیت

بایننس به شما این امکان را می دهد که به طور یکپارچه 

ETH را در مرورگر خود خریداری کنید. برای انجام این کار:

  1. به پورتال  خرید و فروش ارزهای دیجیتال بروید.
  2. ارز دیجیتالی را که می خواهید بخرید (ETH) و ارزی را که می خواهید با آن پرداخت کنید، انتخاب کنید.
  3. وارد Binance شوید یا اگر حساب ندارید ثبت نام کنید.
  4. روش پرداخت خود را انتخاب کنید
  5. در صورت درخواست، مشخصات کارت خود را وارد کنید و فرآیند تأیید هویت را تکمیل کنید.
  6. خودشه! ETH شما به حساب Binance شما واریز می شود.

نحوه خرید ETH در بازارهای همتا به همتا

همچنین می توانید ETH را در بازارهای همتا به همتا بخرید و بفروشید. این به شما امکان می‌دهد تا از سایر کاربران، مستقیماً از 

برنامه تلفن همراه Binance ، سکه خریداری کنید . برای انجام این کار:

  1. برنامه را اجرا کنید و وارد شوید یا ثبت نام کنید.
  2. با یک کلیک خرید فروش را انتخاب کنید و سپس برگه خرید را در گوشه سمت چپ بالای رابط انتخاب کنید.
  3. تعدادی پیشنهاد مختلف از شما خواسته می شود – روی خریدی که می خواهید با آن بروید، ضربه بزنید.
  4. می توانید با ارزهای دیجیتال دیگر ( برگه By Crypto ) یا ارز فیات ( برگه By Fiat ) پرداخت کنید. 
  5. در زیر، روش پرداختتان از شما خواسته می‌شود. هر کدام را که برای شما مناسب است انتخاب کنید.
  6. خرید ETH را انتخاب کنید .
  7. اکنون باید پرداخت را انجام دهید. وقتی کارتان تمام شد، روی علامت گذاری به عنوان پولی ضربه بزنید و تأیید کنید.
  8. معامله زمانی تکمیل می شود که فروشنده سکه های شما را ارسال کند.

چه چیزی می توانم با اتر (ETH) بخرم؟

برخلاف 

بیت کوین ، اتریوم تنها به عنوان یک شبکه ارز دیجیتال استفاده نمی شود. این پلت فرمی برای ساخت 

برنامه های غیرمتمرکز است و به عنوان یک توکن قابل معامله، اتر سوخت این اکوسیستم است. بنابراین، مورد استفاده اولیه برای اتر مسلماً ابزاری است که در شبکه اتریوم ارائه می دهد.

با توجه به آنچه گفته شد، اتر نیز می تواند مشابه ارز سنتی مورد استفاده قرار گیرد، به این معنی که می توانید کالاها و خدمات را با ETH مانند هر ارز دیگری خریداری کنید.

نقشه حرارتی خرده فروشانی که اتر را به عنوان پرداخت می پذیرند.

نقشه حرارتی خرده فروشانی که اتر را به عنوان پرداخت می پذیرند. منبع: cryptwerk.com/coinmap

اتریوم برای چه مواردی استفاده می شود؟

مردم می توانند از ارز بومی اتریوم، ETH، به عنوان پول دیجیتال یا 

وثیقه استفاده کنند. بسیاری نیز آن را به عنوان یک 

ذخیره ارزش ، مشابه بیت کوین می بینند. با این حال، برخلاف 

بیت‌کوین ، بلاک‌چین اتریوم قابل برنامه‌ریزی‌تر است، بنابراین کارهای بیشتری می‌توانید با اتریوم انجام دهید. می توان از آن به عنوان منبع حیاتی برای برنامه های مالی غیرمتمرکز، بازارهای غیرمتمرکز، مبادلات، بازی ها و 

بسیاری موارد دیگر استفاده کرد. 

اگر ETH خود را از دست بدهم چه می شود؟

از آنجایی که هیچ بانکی دخیل نیست، شما مسئول سرمایه خود هستید. شما می توانید سکه های خود را در 

صرافی یا در 

کیف پول خود ذخیره کنید . توجه به این نکته مهم است که اگر از کیف پول شخصی خود استفاده می کنید، باید از 

عبارت seed خود مراقبت کنید . آن را ایمن نگه دارید زیرا در صورت از دست دادن دسترسی به کیف پول خود برای بازیابی وجوه خود به آن نیاز دارید.

آیا می توانم تراکنش های اتریوم را برگردانم؟

هنگامی که داده ها به بلاک چین اتریوم اضافه می شوند، تغییر یا حذف آن تقریبا غیرممکن است. این به این معنی است که وقتی معامله ای انجام می دهید، می توانید به آن فکر کنید که در سنگ بنا شده است. بنابراین، همیشه باید دوباره بررسی کنید که آیا وجه را به 

آدرس صحیح ارسال می کنید . اگر مبلغ زیادی ارسال می کنید، ممکن است مفید باشد ابتدا مقدار کمی را ارسال کنید تا مطمئن شوید که به آدرس درست ارسال می کنید.با این اوصاف، به دلیل هک در یک قرارداد هوشمند، اتریوم در سال 2016 

هارد فورک شد، جایی که تراکنش های مخرب عملاً «برعکس شدند». با این حال، این یک اقدام افراطی برای یک رویداد استثنایی بود، و نه معمول.

آیا تراکنش های اتریوم خصوصی هستند؟

خیر. تمام تراکنش‌هایی که به بلاک چین اتریوم اضافه می‌شوند برای عموم قابل مشاهده هستند. حتی اگر نام واقعی شما در آدرس اتریوم شما نباشد، یک ناظر ممکن است بتواند آن را از طریق روش های دیگر به هویت شما متصل کند.

آیا می توانم با اتریوم کسب درآمد کنم؟

از آنجایی که این دارایی 

ناپایدار است، می توانید با اتریوم پول در بیاورید همانطور که می توانید با آن پول از دست بدهید. برخی از افراد ممکن است اتر را برای درازمدت نگه دارند و شرط بندی کنند که شبکه به یک لایه تسویه جهانی و قابل برنامه ریزی تبدیل شود. دیگران ترجیح می دهند آن را با 

آلتکوین های دیگر معامله کنند. 

با این حال، هر دوی این استراتژی ها خطرات مالی خود را دارند .از آنجایی که ETH ستون اصلی جنبش 

مالی غیرمتمرکز (DeFi) است، ETH همچنین می‌تواند برای وام‌دهی، به‌عنوان وثیقه برای گرفتن وام، ضرب دارایی‌های مصنوعی، و – در برخی مواقع در آینده – 

استفاده شود.برخی از سرمایه گذاران ممکن است فقط یک موقعیت بلند مدت در 

بیت کوین داشته باشند و هیچ دارایی دیجیتال دیگری را در سبد خود لحاظ نکنند. در مقابل، دیگران ممکن است ETH و سایر آلتکوین‌ها را در سبد خود نگه دارند یا درصد مشخصی از آن را به معاملات کوتاه‌مدت (مثلاً معاملات روزانه یا معاملات نوسانی) اختصاص دهند 

یک رویکرد یکسان برای کسب درآمد در بازارها وجود ندارد و هر سرمایه گذار باید خودش تصمیم بگیرد که مناسب ترین استراتژی برای مشخصات و شرایط او چیست.

چگونه می توانم ETH خود را ذخیره کنم؟

گزینه های زیادی برای ذخیره سکه وجود دارد که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند. مانند هر چیزی که مستلزم 

ریسک است، بهترین گزینه ممکن است ایجاد 

تنوع بین گزینه های مختلف موجود باشد.به طور کلی، راه حل های ذخیره سازی می تواند 

نگهبانی یا 

غیر حافظی باشد. راه 

حل نگهبانی به این معنی است که شما سکه های خود را به شخص ثالث می سپارید (مانند صرافی). در این مورد، برای انجام تراکنش با دارایی های رمزنگاری شده خود، باید وارد پلتفرم نگهبان شوید.راه حل غیر حضانت برعکس است – شما کنترل سرمایه خود را حفظ می کنید، در حالی که از کیف پول ارز دیجیتال استفاده می کنید. یک کیف پول مانند کیف پول فیزیکی شما سکه های شما را نگه نمی دارد – بلکه کلیدهای رمزنگاری را در خود جای می دهد که به شما امکان می دهد به دارایی های خود در بلاک چین دسترسی داشته باشید. شایان ذکر است دوباره: ضروری است که هنگام استفاده از کیف پول غیر حضانت از عبارت seed

 خود نسخه پشتیبان تهیه کنید !

نحوه واریز ETH خود به بایننس

اگر از قبل اتر دارید و می خواهید آن را در بایننس سپرده گذاری کنید، می توانید به سادگی این مراحل را دنبال کنید:

  1. وارد Binance شوید یا اگر قبلاً حساب ندارید ثبت نام کنید.
  2. به Spot Wallet خود بروید و Deposit را انتخاب کنید .
  3. ETH را از لیست سکه انتخاب کنید.
  4. شبکه را انتخاب کنید و ETH خود را به آدرس مربوطه ارسال کنید.
  5. خودشه! پس از تایید تراکنش، اتر شما به حساب Binance شما واریز می شود.

چگونه ETH خود را در Binance ذخیره کنید

اگر می خواهید فعالانه با اتر خود معامله کنید، باید آن را در حساب بایننس خود ذخیره کنید. ذخیره ETH خود در Binance آسان و امن است. و به شما این امکان را می‌دهد تا از مزایای اکوسیستم بایننس از طریق وام دادن، سرمایه‌گذاری 

، تبلیغات 

airdrop و هدایا به راحتی بهره ببرید.

نحوه برداشت ETH از بایننس

اگر قبلاً اتر دارید و می‌خواهید آن را از بایننس خارج کنید، می‌توانید به سادگی این مراحل را دنبال کنید:

  1. وارد Binance شوید .
  2. به Spot Wallet خود بروید و برداشت را انتخاب کنید .
  3. ETH را از لیست سکه انتخاب کنید.
  4. شبکه را انتخاب کنید
  5. آدرس و مبلغ گیرنده را درج کنید.
  6. فرآیند را از طریق ایمیل تأیید کنید.
  7. خودشه! پس از تایید تراکنش، ETH به آدرسی که شما ارائه کرده اید واریز می شود.

نحوه ذخیره ETH خود در کیف پول اتریوم

اگر می خواهید ETH خود را در کیف پول خود ذخیره کنید، دو گزینه اصلی دارید: کیف پول داغ و کیف پول سرد.

کیف پول های داغ

به یک کیف پول رمزنگاری که به نوعی به اینترنت متصل است، کیف پول داغ می گویند. به طور معمول، این یک برنامه موبایل یا دسکتاپ خواهد بود که به شما امکان می دهد موجودی خود را بررسی کنید و توکن ها را ارسال یا دریافت کنید. از آنجایی که کیف‌پول‌های داغ آنلاین هستند، در برابر حملات آسیب‌پذیرتر هستند، اما برای پرداخت‌های روزمره نیز راحت‌تر هستند. 

Trust Wallet نمونه ای از کیف پول موبایلی با کاربرد آسان با تعداد زیادی سکه پشتیبانی شده است.

کیف پول سرد

کیف پول سرد یک کیف پول رمزنگاری است که در معرض اینترنت نیست. 

از آنجایی که بردار حمله آنلاین وجود ندارد ، شانس حمله به طور کلی کمتر است. در عین حال، استفاده از کیف‌پول‌های سرد معمولا کمتر از کیف‌پول‌های داغ است. نمونه هایی از کیف پول های سرد می تواند شامل 

کیف پول های سخت افزاری یا کیف پول های 

کاغذی باشد، اما استفاده از کیف پول های کاغذی اغلب منع می شود زیرا بسیاری استفاده از آنها را منسوخ و خطرناک می دانند.برای تفکیک انواع کیف پول، 

توضیح داده شده در انواع کیف پول کریپتو را بررسی کنید .

لوگو و نماد اتریوم چیست؟

ویتالیک بوترین اولین نماد اتریوم را طراحی کرد. از دو علامت جمع چرخانده Σ (سیگما از الفبای یونانی) تشکیل شده بود. طرح نهایی لوگو (بر اساس این نشان) از یک شکل لوزی به نام هشت وجهی تشکیل شده که توسط چهار مثلث احاطه شده است. مشابه سایر ارزها، ممکن است برای اتر یک نماد استاندارد یونیکد مفید باشد تا برنامه‌ها و وب‌سایت‌ها بتوانند به راحتی مقادیر اتر را نمایش دهند. در حالی که به اندازه ای که می گوییم، دلار برای USD استفاده نمی شود، رایج ترین نماد برای اتر Ξ است.

فصل 4 – مقیاس پذیری، ETH 2.0 و آینده اتریوم

فهرست

مقیاس پذیری چیست؟

به عبارت ساده تر، مقیاس پذیری معیاری از توانایی یک سیستم برای رشد است. به عنوان مثال، در محاسبات، یک شبکه یا سرور را می توان برای رسیدگی به تقاضای بیشتر از طریق روش های مختلف مقیاس بندی کرد.

در ارزهای دیجیتال، مقیاس پذیری به این اشاره دارد که چگونه یک بلاک چین می تواند رشد کند تا کاربران بیشتری را در خود جای دهد. کاربران بیشتر به معنای «رقابت» عملیات و تراکنش‌های بیشتر برای گنجاندن در بلاک چین است.

چرا اتریوم نیاز به مقیاس بندی دارد؟

طرفداران اتریوم معتقدند که تکرار بعدی اینترنت بر روی این پلتفرم ساخته خواهد شد. به اصطلاح 

Web 3.0 یک توپولوژی غیرمتمرکز را ایجاد می کند که با فقدان واسطه، تمرکز بر حریم خصوصی و تغییر به سمت مالکیت واقعی داده های شخصی مشخص می شود. این بنیاد با استفاده از محاسبات توزیع شده در قالب 

قراردادهای هوشمند و پروتکل های ذخیره سازی/ارتباطات توزیع شده ساخته می شود.اما برای دستیابی به این هدف، اتریوم باید تعداد تراکنش‌هایی را که می‌تواند بدون آسیب رساندن به تمرکززدایی شبکه پردازش کند، افزایش دهد. در حال حاضر، اتریوم مانند بیت کوین ، حجم تراکنش را با محدود کردن اندازه 

بلوک محدود نمی کند. در عوض، یک محدودیت گاز بلوک  وجود دارد – فقط مقدار معینی گاز می تواند در یک بلوک قرار گیرد.

به عنوان مثال، اگر محدودیت گاز بلوک 100000 gwei داشته باشید و بخواهید ده تراکنش را با محدودیت گاز 10000 gwei در هر کدام لحاظ کنید، این کار جواب می دهد. همینطور دو تراکنش 50000 gwei. هر تراکنش دیگری که در کنار آنها ارسال شود باید منتظر بلوک بعدی باشد. 

این برای سیستمی که همه از آن استفاده می کنند ایده آل نیست. اگر تعداد تراکنش های معلق بیشتری نسبت به فضای موجود در یک بلوک وجود داشته باشد، به زودی با یک بک لاگ مواجه می شوید. قیمت بنزین افزایش خواهد یافت و کاربران باید ابتدا از دیگران پیشی بگیرند تا مبادلات خود را شامل شود. بسته به میزان شلوغی شبکه، عملیات ممکن است برای موارد استفاده خاص بسیار گران شود.افزایش محبوبیت 

CryptoKitties نمونه ای عالی از محدودیت های اتریوم در این زمینه بود. در سال 2017، بازی مبتنی بر اتریوم، بسیاری از کاربران را بر آن داشت تا تراکنش‌هایی را انجام دهند تا در پرورش گربه‌های دیجیتالی خودشان (که به عنوان 

توکن‌های غیرقابل تعویض نشان داده می‌شوند ) مشارکت کنند. آنقدر محبوب شد که تراکنش های معلق به شدت افزایش یافت و در نتیجه برای مدتی شبکه ازدحام شدیدی به همراه داشت.

سه راه مقیاس پذیری بلاک چین

به نظر می رسد که صرفاً افزایش حد گاز بلوک می تواند تمام مشکلات مقیاس پذیری را کاهش دهد. هرچه سقف بالاتر باشد، تراکنش‌های بیشتری را می‌توان در یک بازه زمانی معین پردازش کرد، درست است؟

متأسفانه، این کار بدون قربانی کردن ویژگی‌های کلیدی اتریوم امکان‌پذیر نیست. Vitalik Buterin برای توضیح تعادل ظریفی که زنجیره‌های بلوکی باید ایجاد کنند، سه‌گانه بلاک چین را پیشنهاد کرد.

سه راه بلاک چین

سه گانه بلاک چین: مقیاس پذیری (1)، امنیت (2) و عدم تمرکز (3).با انتخاب بهینه سازی دو مورد از سه ویژگی فوق، سومی فاقد خواهد بود. بلاک چین هایی مانند اتریوم و بیت کوین 

امنیت و تمرکززدایی را در اولویت قرار می دهند . 

الگوریتم‌های اجماع آنها امنیت شبکه‌هایشان را که از هزاران گره تشکیل شده‌اند، تضمین می‌کند، اما این منجر به مقیاس‌پذیری ضعیف می‌شود. با تعداد زیادی گره که تراکنش ها را دریافت و تأیید می کنند، سیستم بسیار کندتر از جایگزین های متمرکز است.در سناریویی دیگر، محدودیت گاز بلوک می تواند برداشته شود تا شبکه به 

امنیت و مقیاس پذیری دست یابد ، اما آنقدرها غیرمتمرکز نخواهد بود. 

به این دلیل که تراکنش های بیشتر در یک بلوک منجر به بلوک های بزرگتر می شود. با این حال، گره‌ها در شبکه نیاز به دانلود و انتشار دوره‌ای دارند. و این فرآیند بر روی سخت افزار فشرده است. وقتی محدودیت گاز بلوک افزایش می‌یابد، اعتبارسنجی، ذخیره و پخش بلوک‌ها برای گره‌ها دشوارتر می‌شود.

در نتیجه، انتظار می‌رود گره‌هایی که نمی‌توانند از شبکه خارج شوند. با ادامه دادن به این روش، تنها کسری از گره‌های قدرتمند می‌توانند شرکت کنند – که منجر به تمرکز بیشتر می‌شود. ممکن است در نهایت با یک بلاک چین مواجه شوید که ایمن و مقیاس پذیر باشد، اما غیرمتمرکز نباشد.در نهایت، می‌توانیم بلاک چینی را تصور کنیم که بر 

تمرکززدایی و مقیاس‌پذیری تمرکز دارد . برای اینکه هم سریع و هم غیرمتمرکز باشد، باید در مورد الگوریتم اجماع مورد استفاده فداکاری کرد که منجر به امنیت ضعیف‌تر می‌شود.

اتریوم چند تراکنش را می تواند پردازش کند؟

در سال های اخیر، اتریوم به ندرت از ده 

تراکنش در ثانیه (TPS) فراتر رفته است. برای پلتفرمی که قصد دارد به یک “کامپیوتر جهانی” تبدیل شود، این عدد به طرز شگفت آوری کم است.

راه حل های مقیاس بندی مدت هاست که بخشی از 

نقشه راه اتریوم بوده است . 

پلاسما نمونه ای از محلول های پوسته ریزی است. هدف آن افزایش کارایی اتریوم است، اما این تکنیک ممکن است در سایر شبکه های بلاک چین نیز اعمال شود.

اتریوم 2.0 چیست؟

با وجود تمام پتانسیل هایش، اتریوم در حال حاضر محدودیت های قابل توجهی دارد. ما قبلاً در مورد مسئله مقیاس پذیری صحبت کرده ایم. به طور خلاصه، اگر اتریوم قصد دارد ستون فقرات سیستم مالی جدید باشد، باید بتواند تراکنش های بسیار بیشتری را در ثانیه پردازش کند. با توجه به ماهیت توزیع شده شبکه، حل این مشکل بسیار دشوار است و توسعه دهندگان اتریوم سال ها در مورد آن فکر می کردند.

برای یک چیز، برای اینکه شبکه به اندازه کافی غیرمتمرکز بماند، باید محدودیت هایی اعمال شود. هر چه الزامات برای کارکرد یک گره بیشتر باشد، تعداد شرکت کنندگان کمتر خواهد بود و شبکه متمرکزتر می شود. بنابراین، افزایش تعداد تراکنش‌هایی که اتریوم می‌تواند پردازش کند، می‌تواند یکپارچگی سیستم را تهدید کند، زیرا بار روی گره‌ها را نیز افزایش می‌دهد.انتقاد دیگری که به اتریوم (و سایر ارزهای رمزنگاری 

اثبات کار ) وارد می‌شود این است که منابع بسیار زیادی مصرف می‌کند. برای اینکه بلاکی را با موفقیت به بلاک چین الحاق کنند، باید ماین کنند. با این حال، برای ایجاد یک بلوک به این روش، آنها باید به سرعت محاسباتی را انجام دهند که مقادیر زیادی برق مصرف می کند.

برای رفع محدودیت‌های فوق، مجموعه بزرگی از ارتقاء پیشنهاد شده است که در مجموع به عنوان اتریوم 2.0 (یا ETH 2.0) شناخته می‌شوند. پس از عرضه کامل، ETH 2.0 باید عملکرد شبکه را تا حد زیادی بهبود بخشد.

اشتراک گذاری اتریوم چیست؟

همانطور که در بالا ذکر شد، هر گره یک کپی از کل بلاک چین را ذخیره می کند. هر زمان که گسترش می یابد، هر یک از گره ها باید به روز شوند، که پهنای باند و حافظه موجود آنها را مصرف می کند.با استفاده از روشی به نام 

شاردینگ ، ممکن است دیگر لازم نباشد. این نام به فرآیند تقسیم شبکه به زیر مجموعه‌های گره اشاره دارد – اینها 

خرده‌های ما هستند . هر یک از این خرده‌ها معاملات و قراردادهای خود را پردازش می‌کنند، اما با این وجود می‌توانند در صورت لزوم با شبکه گسترده‌تری از خرده‌ها ارتباط برقرار کنند. از آنجایی که هر خرده به‌طور مستقل اعتبارسنجی می‌کند، دیگر نیازی به ذخیره داده‌های خرده‌های دیگر برای آنها نیست.

شبکه بدون اشتراک گذاری در مقابل شبکه با اشتراک گذاری

شبکه در مارس 2020 در مقابل شبکه با اشتراک گذاری اجرا شد.

شاردینگ یکی از پیچیده ترین رویکردها در مقیاس بندی است که طراحی و پیاده سازی آن به کار زیادی نیاز دارد. با این حال، در صورت اجرای موفقیت آمیز، یکی از موثرترین ها نیز خواهد بود و ظرفیت توان عملیاتی شبکه را با مرتبه های بزرگی افزایش می دهد.

پلاسمای اتریوم چیست؟

پلاسمای اتریوم چیزی است که ما آن را راه حل مقیاس پذیری 

خارج از زنجیره می نامیم – یعنی هدف آن افزایش توان تراکنش با حذف تراکنش 

ها از بلاک چین است. از این نظر، شباهت هایی به 

زنجیره های جانبی و کانال های پرداخت دارد .

با پلاسما، زنجیره‌های ثانویه به بلاک چین اصلی اتریوم متصل می‌شوند، اما ارتباطات را به حداقل می‌رسانند. آنها کم و بیش مستقل عمل می کنند، اگرچه کاربران هنوز برای حل و فصل اختلافات یا “تکمیل” فعالیت های خود در زنجیره های ثانویه به زنجیره اصلی متکی هستند.

کاهش حجم داده‌هایی که گره‌ها باید ذخیره کنند برای مقیاس‌پذیری موفق اتریوم حیاتی است. رویکرد پلاسما به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا عملکرد زنجیره های “کودک” خود را در یک قرارداد هوشمند در زنجیره اصلی مشخص کنند. سپس، آنها می توانند برنامه هایی با اطلاعات یا فرآیندهایی ایجاد کنند که ذخیره/اجرا در زنجیره اصلی بسیار گران است.برای آشنایی کامل با پلاسما، 

اتریوم پلاسما چیست؟

رول آپ های اتریوم چیست؟

Rollup ها شبیه  

پلاسما هستند به این معنا که هدف آن ها افزایش مقیاس اتریوم با انتقال تراکنش ها به خارج از بلاک چین است. پس چگونه کار می کنند؟ یک قرارداد واحد در زنجیره اصلی تمام وجوه موجود در زنجیره ثانویه را نگه می‌دارد و یک مدرک رمزنگاری از وضعیت فعلی این زنجیره نگه می‌دارد. اپراتورهای این زنجیره ثانویه، که یک اوراق قرضه را در قرارداد شبکه اصلی قرار می‌دهند، مطمئن می‌شوند که فقط انتقال‌های حالت معتبر به قرارداد شبکه اصلی متعهد هستند. ایده این است که از آنجایی که این حالت خارج از زنجیره حفظ می شود، نیازی به ذخیره داده ها در بلاک چین نیست. با این حال، تمایز کلیدی rollup ها از پلاسما در نحوه ارسال تراکنش ها به زنجیره اصلی نهفته است. با استفاده از یک نوع تراکنش خاص، می‌توان تعداد زیادی از تراکنش‌ها را با هم در یک بلوک خاص به نام 

بلوک جمع‌آوری «قرار داد» (باندل) کرد .   دو نوع rollup وجود دارد: 

Optimistic و 

ZK Rollup . هر دو صحت انتقال حالت را به روش های مختلف تضمین می کنند. 

ZK Rollups تراکنش‌ها را با استفاده از روش تأیید رمزنگاری به نام 

اثبات دانش صفر ارسال می‌کند. به طور خاص، رویکردی به آن به نام  

zk-SNARK . ما در اینجا به جزئیات نحوه عملکرد آن نخواهیم پرداخت، اما در اینجا نحوه استفاده از آن برای جمع‌آوری آورده شده است. این روشی است که طرف های مختلف به یکدیگر ثابت می کنند که اطلاعات خاصی دارند بدون اینکه آن اطلاعات را فاش کنند. 

در مورد ZK Rollups، این اطلاعات انتقال حالت است که به زنجیره اصلی ارسال می شود. یک مزیت بزرگ این است که این فرآیند می‌تواند تقریباً بلافاصله اتفاق بیفتد، و عملاً هیچ شانسی برای ارسال‌های ایالتی خراب وجود ندارد. 

مجموعه های خوش بینانه برخی از مقیاس پذیری را قربانی انعطاف پذیری بیشتر می کنند. با استفاده از یک ماشین مجازی به نام ماشین مجازی خوش بینانه (OVM)، آنها اجازه می دهند تا قراردادهای هوشمند روی این زنجیره های ثانویه اجرا شوند. از سوی دیگر، هیچ مدرک رمزنگاری مبنی بر صحیح بودن انتقال حالت ارائه شده به زنجیره اصلی وجود ندارد. برای کاهش این مشکل، کمی تاخیر وجود دارد تا کاربران بتوانند بلوک‌های نامعتبر ارسال شده به زنجیره اصلی را به چالش بکشند و رد کنند. 

اثبات سهام اتریوم (PoS) چیست؟

اثبات سهام (PoS) یک روش جایگزین برای 

اثبات کار برای اعتبارسنجی بلوک ها است. در یک سیستم اثبات سهام، بلوک‌ها به این ترتیب 

استخراج نمی‌شوند ، بلکه 

ضرب می‌شوند (گاهی اوقات به عنوان 

جعلی شناخته می‌شود ). به جای رقابت ماینرها با قدرت هش، یک گره (یا 

اعتبار سنجی) به طور دوره ای به صورت تصادفی برای اعتبارسنجی یک بلوک کاندید انتخاب می شود. اگر به درستی انجام شود، آنها تمام هزینه های تراکنش آن بلوک و بسته به پروتکل، احتمالاً 

پاداش بلوک را دریافت خواهند کرد.

از آنجایی که هیچ ماینینگی در کار نیست، Proof of Stake برای محیط زیست کمتر مضر است. اعتبارسنجی‌ها تقریباً به اندازه ماینرها انرژی مصرف نمی‌کنند و در عوض می‌توانند بلوک‌هایی را روی سخت‌افزارهای درجه یک مصرف‌کننده برش دهند.Ethereum قرار است به عنوان بخشی از Ethereum 2.0 از PoW به PoS تبدیل شود، با ارتقای شناخته شده به نام 

Casper . اگرچه تاریخ دقیقی هنوز رسمی نشده است، اولین تکرار احتمالاً در سال 2020 راه اندازی خواهد شد.

سهام اتریوم چیست؟

در پروتکل های Proof of Work، امنیت شبکه توسط ماینرها تضمین می شود. ماینرها تقلب نمی کنند، زیرا باعث هدر رفتن برق می شود و باعث از دست دادن پاداش های احتمالی آنها می شود. در Proof of Stake، چنین 

تئوری بازی وجود ندارد ، و اقدامات 

ارزی- اقتصادی مختلفی برای تضمین امنیت شبکه وجود دارد.به جای خطر هدر رفتن، آنچه از رفتار غیرصادقانه جلوگیری می کند، خطر از دست دادن سرمایه است. اعتبار سنجی ها باید یک 

سهام (به معنی دارایی توکن) ارائه دهند تا برای اعتبارسنجی واجد شرایط باشند. این مقدار مجموعه ای از اتر است که در صورت تلاش گره برای تقلب از بین می رود، یا اگر گره پاسخگو یا آفلاین باشد به آرامی تخلیه می شود. با این حال، اگر اعتباردهنده گره‌های اضافی را اجرا کند، آن‌ها پاداش‌های بیشتری کسب خواهند کرد.

چقدر ETH باید در اتریوم به اشتراک بگذارم؟

حداقل سهام تخمین زده شده برای اتریوم 32 ETH برای هر اعتبارسنجی است. این مقدار بسیار بالا تنظیم شده است تا هزینه انجام یک 

حمله 51٪ بسیار بالا باشد.

با سرمایه گذاری در اتریوم چقدر ETH می توانم به دست بیاورم؟

این یک سوال ساده برای پاسخ دادن نیست. این البته بر اساس سهام شما، و همچنین بر میزان کل ETH سهام در شبکه و نرخ تورم است. به عنوان یک تخمین بسیار تقریبی، محاسبات فعلی حدود 6٪ بازده سالانه را پیش بینی می کند. به خاطر داشته باشید که این فقط یک تخمین است و ممکن است در آینده تغییر کند.

چه مدت ETH من هنگام شرط بندی قفل می شود؟

یک صف برای برداشت ETH شما از اعتبارسنجی شما ایجاد می شود. اگر صف وجود نداشته باشد، حداقل زمان برداشت 18 ساعت است، اما به صورت پویا بر اساس تعداد اعتباردهنده هایی که در یک زمان معین برداشت می شوند، تنظیم می شود.

آیا خطری برای شرط بندی ETH وجود دارد؟

از آنجایی که شما یک اعتبارسنجی در شبکه هستید که مسئولیت حفظ امنیت شبکه را بر عهده دارد، خطراتی وجود دارد که باید در نظر بگیرید. اگر گره اعتبارسنجی شما برای مدت طولانی آفلاین شود، ممکن است بخش قابل توجهی از سپرده خود را از دست بدهید. همچنین، اگر سپرده شما در هر نقطه از 16 ETH کاهش یابد، از مجموعه اعتبارسنجی حذف خواهید شد.همچنین ارزش در نظر گرفتن یک عامل خطر سیستمیک تر را دارد. 

Proof of Stake قبلاً در چنین مقیاسی اجرا نشده بود، بنابراین نمی توانیم کاملاً مطمئن باشیم که به نحوی شکست نمی خورد. نرم‌افزار همیشه باگ‌ها و آسیب‌پذیری‌هایی خواهد داشت، و این می‌تواند تأثیر مخربی داشته باشد – به‌ویژه وقتی میلیاردها دلار ارزش در خطر باشد.

فصل 5 – اتریوم و امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)

فهرست

تامین مالی غیرمتمرکز (DeFi) چیست؟

مالی غیرمتمرکز (یا به طور ساده، DeFi) جنبشی است که هدف آن تمرکززدایی برنامه های مالی است. DeFi بر روی بلاک چین های عمومی 

و منبع باز ساخته شده است که برای هر کسی که به 

اینترنت متصل است (بدون 

مجوز ) به رایگان دسترسی دارد. این یک عنصر حیاتی برای همراهی بالقوه میلیاردها نفر در این سیستم مالی جدید جهانی است. 

در اکوسیستم رو به رشد DeFi، کاربران از طریق شبکه‌های همتا به همتا (P2P) و 

برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps) با قراردادهای هوشمند و یکدیگر تعامل دارند . مزیت بزرگ DeFi این است که در حالی که همه اینها را ممکن می کند، کاربران همچنان مالکیت وجوه خود را همیشه حفظ می کنند. 

به بیان ساده، جنبش مالی غیرمتمرکز (DeFi) با هدف ایجاد یک سیستم مالی جدید فارغ از محدودیت‌های فعلی است. همانطور که اتفاق می افتد، به دلیل عدم تمرکز نسبتاً بالا و پایگاه توسعه دهندگان بزرگ، بیشتر DeFi در حال حاضر بر روی اتریوم ساخته می شود.  

از تامین مالی غیرمتمرکز (DeFi) برای چه مواردی می توان استفاده کرد؟

احتمالاً قبلاً می دانید، اما یکی از مزایای بزرگ 

بیت کوین این است که هیچ حزب مرکزی برای هماهنگی عملکرد شبکه مورد نیاز نیست. اما اگر از این به عنوان ایده اصلی خود استفاده کنیم و برنامه های کاربردی قابل برنامه ریزی را در بالای آن بسازیم، چه؟ این پتانسیل برنامه های DeFi است. هیچ هماهنگ کننده یا واسطه مرکزی و هیچ نقطه شکست واحدی وجود ندارد. 

همانطور که در بالا ذکر شد، یکی از مزایای بزرگ DeFi دسترسی آزاد است. میلیاردها نفر در سراسر جهان وجود دارند که به هیچ نوع خدمات مالی دسترسی ندارند. آیا می توانید تصور کنید که چگونه می توانید بدون اطمینان از وضعیت مالی خود، روز به روز خود را مدیریت کنید؟ میلیاردها نفر هستند که به این شکل زندگی می کنند و در نهایت، این جمعیتی است که DeFi در تلاش است به آن خدمت کند.

آیا مالی غیرمتمرکز (DeFi) هرگز به جریان اصلی خواهد رسید؟

همه اینها عالی به نظر می رسد، پس چرا DeFi هنوز دنیا را فرا نگرفته است؟ خب، در حال حاضر، اکثر برنامه‌های DeFi استفاده از آنها سخت است، بهم ریخته، مکرراً خراب می‌شوند و بسیار آزمایشی هستند. همانطور که به نظر می رسد، مهندسی حتی چارچوب های این اکوسیستم بسیار دشوار است، به خصوص در یک محیط توسعه توزیع شده.حل همه چالش‌های ساخت اکوسیستم DeFi راهی طولانی برای مهندسان نرم‌افزار، 

نظریه‌پردازان بازی ، 

طراحان مکانیزم و بسیاری دیگر است. به این ترتیب، اینکه آیا برنامه‌های DeFi هرگز به پذیرش جریان اصلی می‌رسند، باید دید.

چه برنامه های غیرمتمرکز مالی (DeFi) وجود دارد؟

یکی از محبوب ترین موارد استفاده برای امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) 

استیبل کوین ها است . اساساً، اینها توکن‌هایی روی یک بلاک چین هستند که ارزش آن‌ها به یک دارایی واقعی مانند 

ارز فیات مرتبط است . به عنوان مثال، 

BUSD با ارزش دلار آمریکا مرتبط است. چیزی که استفاده از این توکن ها را راحت می کند این است که از آنجایی که در یک بلاک چین وجود دارند، ذخیره و انتقال آنها بسیار آسان است.یکی دیگر از انواع محبوب برنامه، وام دادن است. بسیاری از خدمات 

همتا به همتا (P2P) وجود دارد که به شما امکان می دهد وجوه خود را به دیگران قرض دهید و در ازای آن سود پرداختی دریافت کنید. در واقع، یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای انجام آن از طریق 

Binance Lending است. تنها کاری که باید انجام دهید این است که وجوه خود را به کیف پول وام خود منتقل کنید و می توانید از روز بعد شروع به کسب سود کنید!با این حال، مسلماً هیجان‌انگیزترین بخش DeFi، برنامه‌هایی هستند که طبقه‌بندی آنها دشوار است. اینها می توانند شامل انواع بازارهای همتا به همتا و غیرمتمرکز باشند، جایی که کاربران می توانند 

کلکسیونی های رمزنگاری منحصر به فرد و سایر اقلام دیجیتالی را مبادله کنند. آنها همچنین می توانند ایجاد دارایی های مصنوعی را فعال کنند، جایی که هر کسی می تواند تقریباً برای هر چیزی که دارای ارزش است بازاری ایجاد کند. کاربردهای دیگر می تواند شامل 

بازارهای پیش بینی ، مشتقات و بسیاری موارد دیگر باشد.

صرافی های غیرمتمرکز (DEX) در اتریوم

صرافی غیرمتمرکز (DEX) مکانی است که به معاملات اجازه می دهد مستقیماً بین کیف پول های کاربر انجام شود. وقتی در 

بایننس ، یک صرافی متمرکز معامله می‌کنید، وجوه خود را به بایننس می‌فرستید و از طریق سیستم‌های داخلی آن معامله می‌کنید.صرافی های غیرمتمرکز متفاوت هستند. از طریق جادوی 

قراردادهای هوشمند ، آنها به شما این امکان را می دهند که مستقیماً از 

کیف پول رمزنگاری خود تجارت کنید و امکان هک مبادلات و سایر خطرات را از بین می برند.یک مثال عالی از یک صرافی غیرمتمرکز 

Binance DEX است. برخی دیگر از نمونه های قابل توجه ساخته شده بر روی اتریوم Uniswap، Kyber Network و IDEX هستند. بسیاری حتی به شما اجازه می دهند تا از 

کیف پول سخت افزاری برای حداکثر امنیت تجارت کنید.

صرافی های متمرکز در مقابل غیرمتمرکز

صرافی های متمرکز در مقابل غیرمتمرکز.در بالا، تفاوت‌های بین صرافی‌های متمرکز و غیرمتمرکز را نشان دادیم. در سمت چپ، می بینیم که بایننس در وسط تراکنش های بین کاربران قرار دارد. بنابراین، اگر آلیس بخواهد توکن A را با توکن B باب معامله کند، ابتدا باید دارایی های خود را در صرافی سپرده گذاری کند. پس از معامله، 

بایننس موجودی خود را مجدداً تخصیص خواهد داد.

با این حال، در سمت راست، یک صرافی غیرمتمرکز قرار دارد. توجه داشته باشید که شخص ثالثی در این معامله دخیل نیست. در عوض، توکن آلیس به طور مستقیم با باب با استفاده از یک قرارداد هوشمند مبادله می شود. به این ترتیب، هیچ یک از طرفین نیازی به اعتماد به یک واسطه ندارند، زیرا شرایط قرارداد آنها به طور خودکار قابل اجرا است.از فوریه 2020، DEX ها پرمصرف ترین برنامه ها در بالای بلاک چین اتریوم هستند. با این حال، 

حجم معاملات در مقایسه با صرافی های متمرکز هنوز کم است. با این وجود، اگر توسعه دهندگان و طراحان DEX تجربه کاربری را برای استقبال بیشتر به کار ببرند، DEX ها می توانند در آینده با صرافی های متمرکز رقابت کنند.

فصل 6 – شرکت در شبکه اتریوم

فهرست

گره اتریوم چیست؟

“گره اتریوم” اصطلاحی است که می تواند برای توصیف برنامه ای استفاده شود که به نوعی با شبکه اتریوم در تعامل است. گره اتریوم می تواند هر چیزی باشد، از یک برنامه کیف پول تلفن همراه ساده گرفته تا رایانه ای که یک نسخه کامل از بلاک چین را ذخیره می کند. 

همه گره ها به نوعی به عنوان یک نقطه ارتباطی کار می کنند، اما انواع مختلفی از گره ها در شبکه اتریوم وجود دارد.

گره اتریوم چگونه کار می کند؟

اتریوم، بر خلاف 

بیت کوین ، یک برنامه واحد به عنوان اجرای مرجع خود ندارد. در جایی که اکوسیستم بیت کوین دارای 

بیت کوین Core به عنوان نرم افزار گره اصلی خود است، اتریوم دارای طیف وسیعی از برنامه های فردی (اما سازگار) بر اساس 

Yellow Paper است. گزینه های محبوب عبارتند از 

Geth و 

Parity .

گره های کامل اتریوم

برای ارتباط با شبکه اتریوم به گونه ای که به شما امکان می دهد داده های بلاک چین را به طور مستقل تأیید کنید، باید یک گره کامل را با استفاده از نرم افزارهایی مانند موارد ذکر شده در بالا اجرا کنید. 

این نرم افزار بلوک ها را از گره های دیگر دانلود می کند و بررسی می کند که آیا تراکنش های موجود صحیح هستند یا خیر. همچنین تمام قراردادهای هوشمندی را که فراخوانی شده اند اجرا می کند تا اطمینان حاصل شود که شما اطلاعات مشابهی با سایر همتایان دریافت می کنید. اگر همه چیز همانطور که در نظر گرفته شده است کار می کند، می توانیم انتظار داشته باشیم که هر گره یک کپی یکسان از بلاک چین روی ماشین های خود داشته باشد.

گره های کامل برای عملکرد اتریوم حیاتی هستند. بدون پخش چندین گره در سراسر جهان، شبکه ویژگی های مقاوم در برابر سانسور و غیرمتمرکز خود را از دست می دهد.

گره های نور اتریوم

اجرای یک گره کامل به شما امکان می دهد مستقیماً به سلامت و امنیت شبکه کمک کنید. اما یک گره کامل اغلب به یک ماشین جداگانه برای کار و همچنین تعمیر و نگهداری گاه به گاه نیاز دارد. گره های سبک ممکن است گزینه بهتری برای کاربرانی باشند که قادر به اجرای یک گره کامل نیستند (یا ترجیح می دهند این کار را انجام ندهند).

همانطور که از نام ممکن است نشان دهد، گره های سبک وزن سبکی دارند – از منابع کمتری استفاده می کنند و فضای کمتری را اشغال می کنند. به این ترتیب، آنها می توانند روی دستگاه های با مشخصات پایین تر مانند تلفن یا لپ تاپ اجرا شوند. اما این هزینه های سربار کم هزینه دارد: گره های سبک کاملاً خودکفا نیستند. آنها بلاک چین را به طور کامل همگام نمی کنند و بنابراین به گره های کامل نیاز دارند تا اطلاعات مربوطه را به آنها ارائه دهند.

گره های نور در میان بازرگانان، خدمات و کاربران محبوب هستند. آنها به طور گسترده برای انجام و دریافت پرداخت ها در سناریوهایی استفاده می شوند که گره های کامل غیر ضروری و بسیار پرهزینه برای اجرا تلقی می شوند.

گره های استخراج اتریوم

یک گره ماینینگ می تواند یک کلاینت کامل یا سبک باشد. اصطلاح “گره ماینینگ” واقعاً آنطور که در اکوسیستم بیت کوین وجود دارد استفاده نمی شود، اما با این وجود ارزش شناسایی این شرکت کنندگان را دارد.برای استخراج اتریوم، کاربران به سخت افزار اضافی نیاز دارند. یک روش متداول شامل ساخت یک 

دکل معدنی است. با اینها، کاربران چندین GPU (واحد پردازش گرافیکی) را به یکدیگر متصل می کنند تا داده ها را با سرعت بالا هش کنند.ماینرها دو گزینه دارند: استخراج انفرادی یا در استخر استخراج. 

استخراج انفرادی به این معنی است که ماینر به تنهایی برای ایجاد 

بلاک ها کار می کند . اگر آنها موفق باشند، پاداش استخراج خود را با کسی به اشتراک نمی گذارند. از طرف دیگر، هنگام پیوستن به یک 

استخر استخراج ، آنها قدرت هش خود را با سایر کاربران ترکیب می کنند. این باعث می‌شود احتمال بیشتری وجود داشته باشد که یک بلوک پیدا کنند، اما همچنین باید جوایز خود را با اعضای استخر به اشتراک بگذارند.

نحوه اجرای یک گره اتریوم

یکی از جنبه های بزرگ بلاک چین دسترسی باز است. این بدان معناست که هر کسی می تواند یک گره اتریوم را اجرا کند و با اعتبارسنجی تراکنش ها و بلاک ها، شبکه را تقویت کند. مشابه 

بیت کوین ، تعدادی از کسب و کارها وجود دارند که گره های اتریوم plug-n-play را ارائه می دهند. اگر می‌خواهید یک گره راه‌اندازی کنید، این ممکن است بهترین گزینه باشد – با این حال، آماده باشید که برای راحتی آن هزینه بیشتری بپردازید.همانطور که گفته شد، اتریوم دارای تعدادی پیاده سازی نرم افزار گره های مختلف است، مانند 

Geth یا 

Parity . اگر می‌خواهید گره خود را اجرا کنید، باید با فرآیند راه‌اندازی برای پیاده‌سازی که برای اجرا انتخاب می‌کنید آشنا شوید.مگر اینکه بخواهید یک گره خاص به نام گره 

آرشیو اجرا کنید ، یک لپ تاپ درجه یک مصرف کننده باید برای اجرای یک گره کامل اتریوم کافی باشد. در عین حال، بهتر است از دستگاه روزانه خود استفاده نکنید، زیرا می تواند سرعت آن را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. 

اجرای گره خود در دستگاه هایی که همیشه می توانند آنلاین باشند بهترین کار را دارد. اگر گره شما آفلاین شود، ممکن است زمان قابل توجهی برای همگام سازی آن با شبکه پس از آنلاین شدن مجدد، طول بکشد. به این ترتیب، بهترین راه حل ها دستگاه هایی هستند که ساخت آنها ارزان بوده و نگهداری آنها آسان است. به عنوان مثال، می توانید یک گره نوری را حتی روی Raspberry Pi اجرا کنید.

نحوه استخراج در اتریوم

از آنجایی که شبکه به زودی به 

Proof of Stake تبدیل می شود، استخراج در اتریوم امن ترین شرط طولانی مدت نیست. پس از انجام این انتقال، استخراج کنندگان اتریوم احتمالا تجهیزات استخراج خود را به شبکه دیگری هدایت می کنند یا آن را به طور کامل می فروشند.با این حال، اگر می خواهید در استخراج اتریوم شرکت کنید، به سخت افزارهای تخصصی مانند GPU یا 

ASIC نیاز خواهید داشت. اگر به دنبال بازدهی معقول هستید، به احتمال زیاد به یک دستگاه ماینینگ سفارشی و دسترسی به برق ارزان نیاز خواهید داشت. علاوه بر این، باید یک کیف پول اتریوم راه اندازی کنید و نرم افزار استخراج را برای استفاده از آن پیکربندی کنید. همه اینها مستلزم سرمایه گذاری قابل توجهی در زمان و پول است، بنابراین به دقت در نظر بگیرید که آیا برای این چالش آماده هستید یا خیر. 

اتریوم ProgPoW چیست؟

ProgPoW مخفف عبارت 

Programmatic  Proof of Work است. این یک توسعه پیشنهادی از الگوریتم استخراج اتریوم، Ethash است که برای رقابتی تر کردن GPU ها با 

ASIC طراحی شده است. 

مقاومت ASIC برای سال‌ها در جامعه بیت‌کوین و اتریوم یک موضوع بحث‌برانگیز بوده است. در مورد بیت کوین، 

ASIC ها به نیروی استخراج غالب در شبکه تبدیل شده اند. 

با این حال، در اتریوم، ASIC ها وجود دارند اما بسیار کمتر برجسته هستند – بخش قابل توجهی از ماینرها همچنان از GPU استفاده می کنند. این وضعیت ممکن است به زودی تغییر کند، زیرا شرکت‌های بیشتر و بیشتری استخراج‌کننده‌های اتریوم ASIC را به بازار می‌آورند. اما چرا ASIC ها می توانند مشکل ایجاد کنند؟ برای یک چیز، ASIC ها می توانند غیرمتمرکز بودن شبکه را به شدت کاهش دهند. اگر ماینرهای GPU سودآور نباشند و مجبور شوند عملیات استخراج خود را تعطیل کنند، 

نرخ هش می‌تواند در دستان تعداد انگشت شماری از ماینرها متمرکز شود. علاوه بر این، توسعه تراشه‌های ASIC پرهزینه است و تنها تعداد کمی از شرکت‌ها توانایی و منابع لازم برای انجام این کار را دارند. این امر با متمرکز کردن بالقوه صنعت استخراج اتریوم در دستان چند شرکت، خطر انحصار در سمت تولید را ایجاد می کند.ادغام ProgPow از سال 2018 موضوع بحث و جدل بوده است. در حالی که برخی فکر می کنند می تواند برای اکوسیستم اتریوم مفید باشد، برخی دیگر به دلیل پتانسیل ایجاد 

هارد فورک با آن مخالف هستند . با انتقال به 

Proof of Stake ، باید دید که آیا ProgPow هرگز در شبکه پیاده سازی می شود یا خیر.

چه کسی نرم افزار اتریوم را توسعه می دهد؟

مانند 

بیت کوین ، اتریوم 

منبع باز است . هر کسی آزاد است که در توسعه خود پروتکل شرکت کند یا برنامه های کاربردی را در بالای آن بسازد. در واقع، اتریوم در حال حاضر بزرگترین جامعه توسعه دهندگان در فضای بلاک چین را دارد.منابعی مانند Andreas Antonopoulos و Gavin Wood’s 

Mastering Ethereum و Ethereum.org’s 

Developer Resources نقطه شروع بسیار خوبی برای توسعه دهندگانی هستند که می خواهند درگیر شوند. 

Solidity چیست؟

قراردادهای هوشمند ابتدا در دهه 1990 شرح داده شدند، اما فعال کردن آنها در بالای بلاک چین مجموعه ای کاملاً جدید از چالش ها را به همراه داشت. Solidity در سال 2014 توسط Gavin Wood پیشنهاد شد و از آن زمان به زبان برنامه نویسی اصلی برای توسعه قراردادهای هوشمند در اتریوم تبدیل شده است. از نظر نحوی، شبیه جاوا، جاوا اسکریپت و سی پلاس پلاس است.اساساً Solidity چیزی است که به توسعه دهندگان امکان می دهد کدی بنویسند که می تواند به دستورالعمل هایی تقسیم شود که ماشین مجازی اتریوم (EVM) قابل درک باشد. اگر می‌خواهید درک بهتری از نحوه عملکرد آن داشته باشید، 

Solidity GitHub مکان خوبی برای شروع است.

ممکن است شما دوست داشته باشید