صرافی آنلاین رمزارز
صرافی کامکس٫ خریدوفروش ارزدیجیتال٫

با انواع آدرس بیت کوین آشنا شوید

 

یک آدرس در بلاک چین، مانند یک آدرس در دنیای واقعی یا آدرس یک وب سایت است. یک آدرس در بلاک چین به یک رشته متن اطلاق میشود که برای شناسایی یک کاربر خاص استفاده میشود.مکان یک کیف پول خاص را در بلاک چین مشخص می کند و یا برای ارسال یا دریافت دارایی های دیجیتال از آن استفاده شود.

همه بلاک چین ها به شکلی آدرس کیف پول دارند و اکثر آنها به شکل یک رشته طولانی از حروف و اعداد در یک خط متن هستند که تفسیر آن برای کاربر دشوار است اما به راحتی توسط یک شبکه کامپیوتری قابل درک است.

آدرس‌دهی، بخش مهمی از تراکنش‌های امکان‌پذیر توسط والت‌های دیجیتالی را شامل می‌شود. چراکه با استفاده از این آدرس امکان ارسال و دریافت بیت کوین یا هر رمز ارز دیگری فراهم می‌آید. به‌‌‌‌‌طور معمول هر کیف پول شامل ترکیبی از کاراکترها است  افزایش امنیت و سکوریتی آدرس کمک می‌کند. همین امر موجب شده تا از هر آدرس بتوان ارز دیجیتالی مورد نظر را منتقل کرده و به کیف دیگری واریز یا دریافت کرد. فرمت های آدرس بیت کوین کارکردهای متفاوتی داشته و بر حسب نوع خود توسط کیف پول‌های متفاوت یا صرافی‌های مشخصی پشتیبانی می‌شوند.

به همین دلیل شناخت فرمت‌های گوناگون آدرس بیت کوین،‌ موضوعی ضروری است که می‌بایست فعالان بازار رمز ارز به یادگیری آن همت کنند. با ما در این مقاله همراه باشید تا شما را با این مضامین آشنا کرده و اطلاعات کامل و جامعی را در اختیارتان قرار دهیم.

مقدمه

تمام آنچه برای ارسال یا دریافت بیت کوین لازم است، یک آدرس کیف پول متشکل از 35-26 کاراکتر است. هر آدرس بیت کوین می‌تواند برای انتقال رمزارز به هر آدرس دیگر در شبکه مورد استفاده قرار گیرد، به شرط اینکه نرم‌افزار والت ارسال‌کننده از آن نوع آدرس پشتیبانی کند. به خاطر وجود چندین فرمت آدرس و ارائه‌دهنده والت و صرافی‌هایی که تنها از چند نوع آدرس مخصوص پشتیبانی می‌کنند، باید با تفاوت‌های میان آنها آشنا شویم.


اکثر آدرس‌های ارزهای دیجیتال در شبکه بلاک چین نسبتاً ناشناس هستند زیرا هنگام تنظیم یک آدرس کیف پول جدید در بلاک چین به هیچ اطلاعات قابل شناسایی شخصی نیاز نیست. با این حال، برخی از آنها کاملاً ناشناس نیستند

اما بلاک چین‌های عمومی قابل ردیابی توسط هر کسی هستند و نرم‌افزارها و ابزارهای زیادی وجود دارد که برای نظارت بر کیف پول‌های ارزهای دیجیتال، و ردیابی جریان ورودی و خروجی ارزهای دیجیتال استفاده می‌شوند.

فرمت آدرس لگسی (P2PKH)

فرمت P2PKH از سری استانداردهای آدرس‌دهی بیت کوین دیجیتالی است که با کاراکتر دیجیت ۱ شروع می‌شود. 

برای مثال: 1QDFaTxR8EetsiUSdWnqMv11t8jKVGU2mUاین فرمت آدرس‌دهی از اولین شکل‌های تعریف شده این رمز ارز بوده که همچنان استفاده شده و کاملاْ قابل قبول است. فرمت عبارت P2PKH، مخفف کدهای هش شده عمومی است که با نامPay to Public Key Hash شناخته می‌شوند. بدین ترتیب معاملات بر اساس هش کلید عمومی که دریافت شده انجام می‌گیرد و به تناسب آن پرداختی‌ها انجام می‌شود.

این فرمت از آدرس بیت کوین به آدرس لگسی نیز معروف است. آدرس‌های لگسی با دیگر آدرس‌ها از جمله سگویت تطابقی ندارند؛ اما قادر به انجام تبادلات ارزی با یکدیگر خواهند بود. به‌طوریکه ارسال ارز از آدرس لگسی به سگویت امکان‌پذیر بوده و مشکلی در ایجاد این نوع خرید و فروش ایجاد نمی‌کند. شاید تنها نکته قابل توجه معاملات بین فرمتی، تفاوت در کارمزد آن باشد. سایز تراکنش‌های مالی با فرمت Legacy یا P2PKH به مراتب بالاتر از فرمت آدرس‌دهی Segwit است.

 

فرمت آدرس P2SH

ساختار فرمت آدرس‌دهی با استاندارد P2SH مشابه با فرمت آدرس‌های لگسی است. نکته قابل‌توجه آن است که این فرمت با رقم ۳ آغاز شده و مخفف عبارت پرداخت بر اساس هش‌های اسکریپت شده است. مثال: 3QDFaTxR8EetsiUSdWnqMv11t8jKVGU2mU این هش که با نام Pay to Script Hash شناخته می‌شود دارای عملکردی بالا و کیفیتی مناسب‌تر از دیگر فرمت ‌های آدرس بیت کوین است.

در واقع این فرمت از امنیت بالاتری برخوردار بوده و از هش‌های اسکریپتی جهت نقل و انتقال ارزهای دیجیتالی بیت کوین استفاده می‌کند. فرمت P2SH مناسب تراکنش‌های چند امضایی با درجه سکیوریتی بالاست که جهت تبادل ارزها به یک رمز اکتفا نکرده و نیازمند طی فرایند Multi Signature هستند. همچنین انتقال ارز از فرمت P2SH به BECH32 آسان بوده و گستره بیشتری از عملکردهای پیچیده تبادلات مالی را پوشش می‌دهد.

افراد عادی که کوین ارسال و دریافت می‌کنند، لازم نیست که نگران عملکرد پیچیده‌تر P2SH باشند. تمام آنچه اهمیت دارد این است که این نوع آدرس، پشتیبانی گسترده‌ای دارد و می‌توان از آن به منظور ارسال دارایی به آدرس‌های P2PKH و Bech32 استفاده کرد.

فرمت آدرس سگویت Bech32

آدرس‌های Bech32 مشخصاً با آدرس‌هایی با سبک P2 متفاوت هستند. هر کدام از آدرس‌های Bech32 با bc1 آغاز می‌شود و به خاطر همین پیشوند bc1، بلندتر از آدرس لگسی یا P2SH هستند. Bech32 فرمت آدرس بومی سگویت است و اکثر والت‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری و تعداد کمی از صرافی‌ها از آن پشتیبانی می‌کنند. برای مثال، والت‌های لجر و کیپ‌ کی (Keepkey) در حال حاضر از Bech32 پشتیبانی نمی‌کنند و هر چند اغلب صرافی‌ها ارسال دارایی به آدرس‌های سگویت Bech32 را ممکن می‌سازند اما اجازه دریافت دارایی با همین فرمت را به کاربران نمی‌دهند. هم‌اکنون کمتر از 1 درصد بیت کوین در آدرس‌های Bech32 ذخیره می‌شود؛ هر چند این مقدار بسیار پایین است.

مزایای فرمت سگویت یا BECH32 نسبت به سایر فرمت های بیت کوین

  • فرمت BECH32 دارای نکات قابل‌توجهی است که دانستن آن خالی از لطف نبوده و بر گزینش معاملات آتی تأثیرگذار است. فرمت سگویت نسبت به سایر فرمت های آدرس بیت کوین، حجم داده‌های و ارزهای مبادله‌ای را کم می‌کند و در مقابل بر سرعت،‌ مقیاس‌پذیری و کم‌کردن هزینه‌های نقل و انتقالات بسیار مؤثر است.
  • معاملات بر اساس فرمت سگویت بر دو اساس پیش می‌رود، افزایش امنیت و کاهش هزینه. همین امر موجب شده برای داد و ستدهای در حجم بالا بسیار کاربردی باشد.
  • با وجود آنکه برخی صرافی‌ها و کیف پول‌های آنلاین نسبت به انجام مبادلات بر اساس این فرمت، مقاومت دارند؛ اما گسترش کار با سگویت هر روز بیشتر شده و پشتیبانی از آن به مرور افزوده می‌شود.
  • امکان انجام معاملات بر اساس هر سه فرمت آدرس‌دهی ممکن بوده و قابل قبول است.

تشریح عملکرد سگویت SegWit

فرمت سگویت توسط پیتر ویل، دانشمند حوزه ارزهای دیجیتالی و بیت کوین بنا شده است. این آدرس‌دهی بر این اساس بنا شده است که افراد بتوانند معاملات خود را با امنیت بالاتر و به‌صورت پیش‌فرض چند امضایی انجام دهند. ارز دیجیتال بیت کوین که بر روی بلاکچین قرار گرفته است به صورت کاملاْ یکنواخت در شبکه توزیع می‌شود. این یکتاسازی با اصطلاح peer-to-peer شناخته شده و موجب حفظ پراکندگی یکسان ارز دیجیتال بر روی نودها می‌شود.

بدین ترتیب مدیریت معاملات بر اساس بیت کوین به‌خوبی انجام شده و کلیه اطلاعات بر روی نودها یا گره‌های سیستمی می‌نشیند. مهم‌ترین نکته در چنین عملیاتی، عدم امکان دسترسی هکرها و بدافزارها به اطلاعات تراکنش شده بوده و بر افزایش امنیت مبادلات به شکلی فوق‌العاده می‌افزاید.

این اطلاعات با اشتراک‌گذاری بر روی نودها به دو شکل ورودی و خروجی داده ذخیره می‌شود. فرمت ‌های آدرس بیت کوین بدین شکل، امکان جذب چندین ورودی و در مقابل انتقال چندین خروجی را خواهند داشت. آدرس‌های عمومی بیت کوین که با نام خروجی می‌شناسیم، در واقع همان خروجی‌ها بوده و آدرس‌های ورودی بر اساس آدرس عمومی فرستنده تنظیم می‌شود.

این روال کار مانند سایر نقل و انتقالات با کلیه رمز ارزها بوده و تفاوت عمده‌ای با یکدیگر ندارند. ارسال بیت کوین خریداری شده صرفاْ با کمک آدرس عمومی گیرنده امکان داشته که در اختیار فرستنده قرار خواهد گرفت. با ارسال بیت کوین خریداری شده، این پروسه توسط یک امضای ورودی و تائیدگیرنده انجام می‌گیرد.

پس از اکسپت، اطلاعات بیت‌کوین بر روی خطوط INPUT و OUTPUT قرار گرفته و صحت آن نیز بر روی NODE مورد قبول واقع می‌شود. حال که اطلاعات بدون خطا از چرخه خارج شده است وارد بلاک جدید شده و به ادامه چرخش می‌پردازد.

تفاوت شاخه‌های فرمت SegWit و Native SegWit

این دو شاخه که از فرمت اصلی BECH32 منشعب شده‌اند، از پیشوندهای آدرس‌دهی متفاوتی برخوردارند. سگویت با ۳ آغاز شده و نیتیو سگویت با bc1 شروع می‌شود. به‌هنگام انجام تراکنش در انواع کیف پول‌های ارز دیجیتال پشتیبانی شده، کاربر قادر به انتخاب یکی از این انواع فرمت است. در فرمت سگویت، حجم بسته‌های اطلاعاتی کاهش یافته و داده‌های قابل معامله در مقدار کوچکی منتقل می‌شوند. این کاهش حجم با خروج دیتاهای مشخصی انجام از امضاهای معاملات صورت می‌گیرد.

همین امر موجب سبک شدن داده‌ها شده و امکان افزایش اطلاعات معاملات جدیدتر در یک بلوک را ایجاد می‌کند. همین خاصیت سگویت است که بر مقیاس‌پذیری ارز دیجیتال بیت کوین اثر می‌گذارد. افزون بر این، انجام معاملات با فرمت سگویت نسبت به سایر فرمت ‌های آدرس بیت کوین، بر کاهش هزینه معاملات تاثیرگذارتر است. از دیگر ویژگی‌ها و تفاوت‌های سگویت، توانایی آن بر شبکه‌سازی لایتنینگ بوده و منجر به تولید لایه دوم با لایه‌سازی داده‌های اطلاعاتی می‌شود.

در مقابل سگویت نیتیو یا SegWit Native شاخه دیگری از فرمت BECH32 است که در مرحله انتهایی آدرس بیت کوین قرار می‌گیرد. با چنین فرمتی سرعت معامله به شکلی باورنکردنی بالا می‌رود. این میزان از استاندارد فرمت سگویت نیز بالاتر بوده و بر افزایش کیفیت معامله‌های بیت کوینی، تاثیرگذار است. علاوه براین از قدرت تشخیص خطای بالایی برخوردار بوده و مانع از بروز مشکلات دیتایی در انتقال داده‌ها می‌شود؛ به‌طوری‌که قادر به نمایش حروف کوچک است.

دیگر نکات قابل‌توجه در فرمت SegWit Native، مقیاس‌پذیری عالی و کاهش هزینه در هر تراکنش است. ذکر این نکته حائز اهمیت است که با توجه به جدید بودن این تکنولوژی، همه سیستم‌عامل‌ها از فرمت سگویت نیتیو پشتیبانی نکرده و این خود در انجام معاملات به‌صورت گسترده خلل ایجاد می‌کند. به‌طورکلی تبادلات ارزی بر اساس کلیه فرمت‌های بیت کوین همچون لگسی، سگویت و سگویت نیتیو با یکدیگر سازگار است و تمامی آن‌ها از ساختار همدیگر پشتیبانی می‌کنند.

سخن آخر 

به خاطر وجود چندین نسخه پروتکل بیت کوین، چندین فرمت‌ آدرس بیت کوین وجود دارد. سه فرمت آدرس هسته بیت کوین P2PKH، P2SH و Bech32 می‌باشد که تعداد کمی ارائه‌دهنده سرویس (از جمله کیف پول و صرافی) وجود دارند که از همه آنها پشتیبانی کنند. هر کدام می‌تواند برای انتقال رمزارز به هر آدرس دیگر در شبکه مورد استفاده قرار گیرد، به شرط اینکه نرم‌افزار والت ارسال‌کننده از آن نوع آدرس پشتیبانی کند. به خاطر وجود چندین فرمت آدرس و ارائه‌دهنده والت و صرافی‌هایی که تنها از چند نوع آدرس مخصوص پشتیبانی می‌کنند، ما به شناسایی تفاوت‌های میان آنها در این مقاله پرداختیم.

ممکن است شما دوست داشته باشید